Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/1354 K.2022/3591

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda yılın 6 ayını anne-babası ile aynı evde yaşayarak ortak konutun manevi bağımsızlığını sağlamayan, birlik görevlerini yapmamak için evi terk eden, eşine hakaret eden erkeğin, eşine hakaret eden kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.