Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/2701 K.2022/4944

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve davalı-davacı kadının ziynet alacağı davası hakkında verilen 24.05.2019 tarihli tashih şerhi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkeğin davalı-davacı kadının ziynet alacağı davası hakkında verilen tashih şerhine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince kabul edilen ziynet alacağının miktarı 34.460,00 TL olup, istinaf üzerine bölge adliye mahkemesi karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olmakla, ziynet alacağına ilişkin bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar kesindir. Bu sebeple davacı davalı erkeğin ziynet alacağı hakkındaki tashih şerhine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.