Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3356 K.2022/5890

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin kısmen kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Mahkemece kadının kısmen kabul edilen ziynet alacağının miktarı 53.386,20 TL olup bu miktar, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olmakla, ziynet alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan sebeple, davalı erkeğin ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.