KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2022/3428 E., 2022/6006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2022
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Evlilik Birliğine Hakimin Müdahalesi-Tasarruf Yetkisinin Sınırlanması-Tedbir Nafakası-Boşanma
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakalar, tedbir nafakası başlangıç tarihi, vekalet ücreti, yargılama gideri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı-karşı davacı erkeğin, "Hakimin evlilik birliğine müdahalesi istemine dair davada kadın yararına hükmedilen vekalet ücretine" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince bu yöne ilişkin olarak verilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davalı-karşı davacı erkeğin, "Hakimin evlilik birliğine müdahalesi istemine dair davada kadın yararına hükmedilen vekalet ücretine" yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2022/3428, K. 2022/6006, 20 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama