KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2022/3570 E., 2022/8751 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2022
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı, boşandığı kocasına karşı açtığı dava ile; dava konusu taşınmazın hakim tarafından tasdik edilip boşanma hükmüne geçirilen boşanma protokolüyle davalı tarafından 4 yıl süre ile kendisine temlik edildiğini, taşınmazın bu sürenin bitiminde satılabileceği ve taşınmazın satılması halinde ise satış bedelinin taraflar arasında eşit olarak paylaştırılacağına karar verildiği, erkeğin 4 yılın sonunda taşınmazı muvazaalı olarak sattığını belirterek dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin yarı payının hesaplanarak davalıdan tahsilini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile davacı lehine nispî harç ve vekâlet ücretine hükmedilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davalının istinafının esastan reddine karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava boşanma protokolünden kaynaklanan alacak davası olup, maktu harç ile görülmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince nispi harç alınarak yargılamaya devam olunmuştur. Maktu harca tabi davanın kabulü sebebiyle davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi gereğince maktu vekâlet ücreti takdiri ve davalının maktu dava harcından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde nispî vekâlet ücreti ve nispî dava harcına hükmedilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2022/3570, K. 2022/8751, 2 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama