Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5302 K.2022/6642

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, reddedilen davası yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise reddedilen davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı olarak karşılıklı boşanma davaları ikame edilmiş, ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek; her iki davanın kabulü ile boşanmaya ve fer'ilerine ilişkin hüküm kurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince bozma öncesi verilen 16.04.2021 tarihli kararında “Kadının tanık beyanlarında yer alan ifadelerin duyuma dayalı olduğu erkek aleyhine bir kusur yüklenemeyeceği, mahkemece kadına yüklenen kusurlarda ise bir isabetsizlik olmadığı,

kadının davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu...erkeğin karşı davasında verilen boşanma hükmünün taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden asıl davanın konusuz kaldığından asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” gerekçesi ile kadının tüm istinaf taleplerinin reddi ile erkeğin istinaf taleplerini ise kısmen kabul etmiş, kadının davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine maddi ve manevi tazminata karar vermiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen bu karar, davacı-karşı davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından tazminat miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 21.10.2021 tarihli ilamı ile “Bölge adliye mahkemesince; davacı- karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik de istinaf kanun yoluna başvurulduğu gözetilmeksizin, kadının istinaf başvurusunu sadece kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden inceleyerek karar verilmesi doğru olmadığı” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince bozma sonrası verilen kararında bu sefer “kadının tanıklarının beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, görgüye dayalı olmayan bilgilerin hükme esas alınamayacağı, erkeğin tanıklarının beyanlarının ise soyut nitelikte olup, beyanlarda geçen olayların evlilik birliğini onarılamayacak şekilde temelinden sarsacak nitelikte olmadıkları” gerekçesiyle asıl ve karşı boşanma davalarının reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı-karşı davalı kadının reddedilen davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı kadının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. 2-Davalı-karşı davacı erkeğin reddedilen davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının değişik zaman ve yerlerde eşinden bahisle “Ondan nafaka alıp çatır çatır yiyeceğim” şeklinde sözler sarf ettiği ve yine kadının eşi ile tartışıp eve gelen kardeşi ile birlikte müşterek haneyi terk ettiği gün de aynı nitelik de sözleri tekrar ederek “nafaka alacağım senin burnundan fitil fitil getireceğim” dediği ve kendi kardeşini de çağırmak suretiyle eşyalarının tümünü toplayıp birlik görevinden kaçınma amacını ortaya koyar sözler söyleyip, davranışlar sergileyerek müşterek haneyi terk ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkek dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde, yazılı gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.