Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5565 K.2022/6797

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili 16.08.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; tarafların boşanmalarına ilişkin Avustralya Devleti Melbourne Aile Mahkemesinin 23.05.1994 tarih 4236/94 sayılı 24.06.1994 kesinleşme tarihli boşanma kararının tanınmasına karar verilmesini talep etmiş,

ilk derece mahkemesi tarafından”.davacı vekilince tanınması istenilen yabancı mahkeme kararının kesinleşme şerhini içeren aslı veya usulüne uygun onanmış sureti ibraz edilmemesi nedeniyle kesin süre verilmiş davacı vekili tarafından verilen kesin sürede tanınması istenilen yabancı mahkeme kararının kesinleşme şerhini içeren aslı veya ilgili makamlarca onanmış suretinin ibraz edilmediği, ibraz edilen belgenin tercümesinden boşanma kararının kim tarafından ve hangi sıfatla verildiğinin yazılı olmadığı,

tasdikinde de bunun belirtilmediği , böylece kararın hakim tarafından verilen ve usulüne uygun tasdikli suret olmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı istinaf talebinde bulunmuştur.

İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesi tarafından “ilk derece mahkemesince 17/01/2019 ve 07/03/2019 tarihli celselerde alınan ara kararlar uyarınca duruşmalarda hazır bulunan davacı tarafa ihtarlı süre verildiği, davacı vekili tarafından belirtilen sürede istenen belgelerin sunulmadığı, davacı vekili tarafında sunulan bir kısım belgelerden de kararın kim tarafından hangi sıfatla verildiği anlaşılmadığı gibi diğer belgelerde de bu hususun belirtilmediği,

açıklanan nedenlerle 5718 sayılı Yasanın 53. maddesindeki yükümlülüğün davacı tarafından yerine getirilmediği anlaşıldığından ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın isabetli olduğu “ gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafça bu karar temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacı tarafa mahkemece verilen süre neticesinde davacı vekili ellerinde bu kararın bulunduğunu , yabancı mahkemeden kendilerine başkaca bir ilam verilmediğini belirttikleri, dosyaya sunulan kararın incelenmesinde Avustralya Devleti Melbourne Aile Mahkemesinin ülkedeki usul kuralları gereğince düzenlediği bir karar niteliğinde bulunduğu, karardan hangi mahkeme tarafından verildiğinin anlaşıldığı, o ülke usulünce düzenlenmiş boşanma kararına kesinleşme şerhi de düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken mahkemece delillerin toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.