Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/6943 K.2022/7162

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından TMK 166/1 maddesine dayalı olarak boşanma davası açılmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin davacı anneye verilmesine, ortak çocuk yararına iştirak nafakasına, davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiş, temyiz talebinden sonra davacı kadın 29.01.2018 tarihli dilekçe ile davalı erkek ile barıştığını bu nedenle açmış olduğu davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 26.02.2018 tarih 2016/23293 Esas 2018/2422 Karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmaları ve velayete ilişkin hükümlerin taraflarca temyiz edilmeden kesinleştiği, davacı kadının davadan feragat beyanının boşanma ve velayet hükümleri yönünden hukuken geçerli sonuç doğurmayacağı ancak feragatin davanın ferilerini de kapsayacağı gerekçesiyle davacı kadın yararına takdir edilen tazminatlar ve kadın ile çocuk yararına takdir edilen nafakalar yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, direnme kararı verilerek açılan boşanma davası ile ferilerinden davacı tarafın feragat etmiş olması nedeni ile davanın feragat nedeni ile reddine hükmedilmiştir.

Mahkemece verilen bu hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucunda direnme kararının yerinde olmadığı bu nedenle temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu`na gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca 26.04.2022 tarih 2019/2-95 Esas 2022/600 Karar sayılı ilamı ile mahkemece bozma öncesi verilen kararda tarafların boşanmalarına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada boşanma kararının henüz kesinleşmediği dolayısıyla açılan davanın ferileriyle birlikte feragat nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile direnme kararı verildiği,

bu durumda direnme olarak adlandırılan temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme olmadığı, ilk kararda tartışılıp değerlendirilmemiş yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu bu nedenle inceleme görevinin Dairemize ait olduğu gerekçesi ile dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalı erkek, mahkemece verilen ilk karara karşı sunduğu 11.08.2016 tarihli temyiz dilekçesinin açıklamalar kısmında aleyhine hükmedilen tazminat ve nafakaların hukuka uygun olmadığını, evliliğin sona ermesinde davacının da kusurunun olduğunu, tazminat ve nafakaları ödeyecek durumunun olmadığını beyan etmiş, dilekçenin sonuç kısmında ise "yukarıda izah edilen sebeplerle kararın bozulmasını talep ederim" demek suretiyle temyiz sebeplerini kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar olarak sınırlamıştır.

Davacı kadın da tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden temyiz talebinde bulunmuş, böylece boşanma hükmü taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Davacı kadın temyiz talebinden sonra sunduğu 29.01.2018 tarihli dilekçe ile davasından feragat ettiğini bildirmişse de boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden davacının feragat beyanı boşanma hükmü yönünden hukuken geçerli sonuç doğurmaz. Ancak davadan feragat, davanın ferilerini de kapsar.

Bu nedenle boşanmanın ferilerine ilişkin feragat konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.