Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7010 K.2022/9658

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davalarının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, katılma yoluyla hükmedilen nafakaların ve maddi-manevi tazminatın miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe yüklenen "eşinin telefon numarasını başka erkeklere dağıtıp, kötü kadın arayın 50-100 TL 'ye gider şeklindeki konuşması" vakıasına davalı-karşı davacı kadının dilekçesinde dayanmadığı, kadının dayanmadığı vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer vakıalara göre yine de tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatlar azdır . Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi (TMK m. 174/1-2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.