Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8522 K.2022/10446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan dava da ilk derece mahkemesince davanın reddine hükmedilmiştir. Hükme karşı, kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararını davacı kadın temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesi kararında, tarafların fiilen ayrı yaşamalarının davalıdan kaynaklanmadığı, davalının, davacı kadına ve çocuklarına destek olmadığı ve onlarla ilgilenmediği yönündeki iddiaların davacı tarafça ispatlanmadığı, davalının müşterek çocuklara bir süre davalının baktığı ve ev taşıma sürecinde davacıya destek olduğuna yönelik tanık beyanlarının ise duyuma dayalı olduğu, görgüye dayalı olmadığı, dava dilekçesinde davalıya atfedilen kusurlu eylemlerin ispata elverişli ve yeterli olmadığından davanın ispatlanamadığından bahisle, reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin evlilik birlikteliğinin yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediği, ortak giderleri ve müşterek çocuğun okul taksitlerini ödemediği, tarafların yaklaşık 2,5 yıl ayrı yaşadığı, davalının evlilik birlikteliğinin yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddi yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Taraflar hakkında sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Şu hale göre, davacı kadının ve erkeğin çalışma durumu araştırılarak, müşterek çocuk lehine tedbir nafakası (TMK m. 169 ) verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir

...