Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8542 K.2022/10875

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, manevi tazminat ve müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan manevî tazminat azdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi, Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri ile ilk derece mahkemesince verilen ilk kararın davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf edilmemesi nedeniyle davacı-karşı davalı erkek yararına miktar yönünden oluşan usûli kazanılmış hakkın varlığı da gözetilerek daha uygun miktarda manevî tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.