Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8641 K.2023/154

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı vekili, 10.12.2018 tarihli dava dilekçesi ile; davalı- karşı davacının evlilik birliği içerisinde üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, yemek yapmadığını, temizlik yapmadığını, cinsel ilişkiden kaçındığını, hakaret ettiğini, küçük düşürdüğünü, ''kürt olduğunu bilsem seninle evlenmezdim, kürtleri sevmem'' şeklinde hakaret ettiğini, evi terkedip gittiğini belirterek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000 TL maddî, 100.000 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı vekili 05.02.2019 tarihli cevap ve karşı dava dilekçesi ile; davacının iddialarını kabul etmediklerini, gerçek dışı olduğunu, davacı- karşı davalının müvekkili ile evlenmeden önce borcunun olduğunu, evlendikten sonra da davacı- karşı davalının gereksiz, aşırı harcamaları ile iddia ve bahis oyunları oynaması nedeniyle borçlanmaları olduğunu, bu nedenle sürekli müvekkilinden para istediğini, müvekkiliyle ilgilenmediğini, sürekli telefon ve oyun oynadığını, taraflar arasında cinsel birliktelik olmamasının nedeninin davacı- karşı davalının oyun ve cinsel içerikli sitelere olan tutkusundan kaynaklandığını,

bu sitelerde gördüklerini, müvekkiline, uygulamasını istediğini, 12 Temmuz'da davacı- karşı davalının eve gelmeyerek evde bulunan bir kısım eşyaları alarak gittiğini, bu olay üzerine müvekkilinin eşini aradığını, ancak geri dönüş yapılmadığını, daha sonra müvekkilinin de kendi eşyalarını aldığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında maddî konular sebebiyle sürekli tartışma yaşandığı, davalı-karşı davacı kadının, ailesinin de bulunduğu ortamlarda davacı kocasına " siz kürt müsünüz, kürt olduğunu bilseydim evlenmezdim " diyerek hakaret ettiği; davacı-karşı davalı erkeğinde da sürekli bilgisayar ve telefon başında oyun oynayarak vakit geçirdiği, eşiyle yeterince ilgilenmediği, cinsel içerikli sitelere girerek fotoğraflarını paylaşmak suretiyle güven sarsıcı hareketlerde bulunduğu,

taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte geçimsizliğin bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu, davalı-karşı davacı kadının az kusurlu olduğu gerekçe ile asıl ve karşı davanın kabulüne tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kusuru daha ağır ve eşit olmayan boşanma yönünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen bu olaylar nedeni ile kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı-karşı davacı kadın lehine 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş,

ağır kusurlu davacı- karşı davalı erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf delikçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf isteminde bulunmuştur.

2-Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, müvekkili lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin süresinde istinaf telebinde bulunmuştur. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan tarafların istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrası (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin tazminat talebinin reddinin doğru olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı ve 174 üncü maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,