Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8781 K.2022/10409

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, manevi tazminat miktarı ile iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarları yönünden, davalı erkek tarafından kararın tümü yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin tüm; davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde davacı kadın yararına 750.000,00 TL maddi ve 750.000,00 TL manevi tazminata, tazminatlara boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz uygulanmasına hükmedilmiş; kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozmadan önce kurulan hükümde davacı kadın yararına 1.500.000,00 TL maddi tazminata, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz uygulanmasına, tarafların manevi tazminata yönelik istinaf taleplerinin reddine hükmedilmiş; kararın taraflarca temyizi üzerine,

Dairemizin 23.03.2022 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadın yararına bu kez 1.500.000,00 TL manevî tazminata ve boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz uygulanmasına hükmedilmiştir.

Yeniden kurulan manevi tazminata yönelik hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.