Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8877 K.2022/11069

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı ve ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur tespiti, tazminat taleplerinin reddi, aleyhine hükmedilen nafakalar ve kadının kabul edilen ziynet alacağı talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı ve davalı-karşı davacı erkeğin kadının kabul edilen ziynet alacağı taleplerine yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin ... Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi ile 6100 sayılı Kanun’a eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının(HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “107.090,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, mahkeme tarafından kadının toplam 17.600,00TL tutarındaki ziynet alacağı talebinin kabulüne ve 1.500TL tutarındaki ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince ziynet alacağı davası yönünden verilen karar kesindir. Bu itibarla, tarafların temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının düzenli olarak çalıştığının ve geliri olduğunun anlaşılmasına göre, temyiz itirazları yersizdir.