Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8976 K.2023/3614

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı arasında Aydın 1. Aile mahkemesinin 2017/208 Esas sayılı dosyası ile boşanma davasının bulunduğunu, davanın derdest olduğunu, davalının dava açıldığı tarihten itibaren kasıtlı olarak üzerindeki tüm taşınmazları başkalarının üzerine geçirdiğini, haricen edinilen bilgiye göre davalının müvekkili ile müşterek oturdukları konutu dahi satışa çıkardığını, tarafların 10.12.1973 tarihinde Almanya'da evlendiklerini, ortak 3 çocuklarının bulunduğunu, tarafların Türkiye'ye geldikleri süreçte ... adresindeki evde ikamet ettiklerini,

bu taşınmazın üzerine tedbir konulmasını ve taşınmaz için taraflar arasında evlilik süresince devam eden mal rejiminin tasfiyesi ile katılma alacağının, tasfiyenin sona ermesinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; Aydın 1. Aile mahkemesinde davacı hakkında boşanma davasını açtığını, boşanma davasının devam ettiğini, kendisinin taşınmazları başkasının üzerine geçirmediğini, ancak kendisinin yaşlı ve dizlerinin ağırması nedeniyle satışa çıkardığını, üzerinde sadece bir dairenin olduğunu, davacının üzerinde dört dairenin bulunduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eşler arasındaki mal rejiminin boşanma davasının açıldığı tarihte sona erdiğine göre kural olarak, açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanıp kesinleşmedikçe, mal rejiminin tasfiyesinin yapılamayacağını, bu durum karşısında mal rejimi davalarının ancak açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması ve kesinleşmesinden itibaren zamanaşımı süresi içerisinde açılması mümkün olduğunu, hakkın, açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması ve kesinleşmesiyle doğacağını,

boşanma davasının reddi halinde mal rejimi davasının görülebilirlik ön koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, bu kapsamda tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Aydın 1. Aile mahkemesinin 15.03.2019 tarih 2017/208 Esas 2019/394 Karar sayılı ilamı ile davacı ... tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verildiği ve kararın 02.11.2021 tarihinde kesinleştiği, boşanma davasının reddine karar verilmesi nedeniyle taraflar arasında boşanma gerçekleşmediğinden katılma alacağının yasal şartları oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 4 yıldır Almanya'da olduğunu, okuma yazma bilmediği için Türkiye'ye tek başına gelemediğini, davalı tarafın, dava açıldıktan sonra kasıtlı olarak üzerindeki tüm taşınmazları başkalarının üzerine geçirdiğini, buna ilişkin tapu kayıtlarının dosya arasına sunulduğunu, müvekkilinin dava konusu edilen taşınmazda yasal hakkının bulunduğunu, kararının kaldırılması gerektiğini belirterek hüküm tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararınında usul ve esas yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mal rejiminin sona erip ermediği, davacı tarafın katılma alacağı davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 219 uncu, 239 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,