Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/900 K.2022/1536

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, birleşen davanın kabulü ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m.186/1), geçimine (TMK m.185/3), malların yönetimine (TMK m.223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m.169). Tarafların ekonomik sosyal durumu nafakanın miktarının tayininde önem taşır. O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. Maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı- davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden tedbir nafakasının reddi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında mahkemece erkeğin TMK 166/son gereğince açtığı birleşen boşanma davasının kabulüne ve kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine hükmedilmiştir. Verilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Davalı-davacı kadın birleşen davaya karşı yasal süresinde cevap vermemiş, süresinden sonra verdiği dilekçe ile lehine tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesini talep etmiştir. Kadının dilekçeler aşamasında talep etmediği yoksulluk nafakası hakkında; karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.