Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9036 K.2022/10584

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise manevî tazminat talebinin reddi, nafakalar, velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-karşı davalı kadın, karşı dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmasına karşın, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4-Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m. 26/1). Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde aylık 100,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir. Usulüne uygun yapılmış bir ıslah talebi de bulunmamaktadır. Bölge adliye mahkemesince talep aşılarak ortak çocuk ... yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk ... yararına aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.