Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9357 K.2023/298

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 8 yıldır fiilen ayrı yaşadıklarını, maaş kartına el koyduklarını, müvekkilini sürekli evden kovduklarını, hakaret ettiklerini, daha önce bir boşanma davası açıldığını, ancak müvekkilinin feragat etmek zorunda kaldığını, davalının tüm bu kusurlu davranışlarından dolayı tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin yıllarca davacının ailesi ile birlikte yaşadığını, davacının ayrı bir ev açmadığını, davacının daha sonra Hollanda'ya çalışmaya gittiğini, yıllarca gelmediğini, döndükten sonra da müvekkili ve çocuklarıyla ilgilenmediğini, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, bıçakla eve saldırdığını, müşterek haneyi terk edip annesiyle birlikte yaşadığını, geçimsizlikte müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine, kabul edilmesi halinde ise müvekkili için 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek tarafından açılan Ankara 6. Aile Mahkemesinin 2015/1347 Esas-2016/338 Karar sayılı dosyasında davacının davadan feragat etmesi nedeniyle davanın reddine karar verildiği, davacı tanığı Döndü ile davalı tanıkları Nursel ve Mekan'ın tarafların feragatle sonuçlanan davadan sonra bir araya gelmediklerine yönelik beyanları göz önüne alındığında feragatle sonuçlanan davadan sonra taraflar arasında ortak yaşamın kurulamadığı,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının sabit olması, geçimsizlikte davalının az da olsa kusurunun ispatlanması gerektiği, buna göre; davacının, davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı erkek reddedilen davasının tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı tarafın istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (1) alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili, kadının kusurunun ispatlandığını, delillerin takdirinde hata edildiğini belirterek reddedilen davası yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak mahiyette geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı; erkeğin boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,