Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9609 K.2022/10423

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından 01.09.2022 tarihli ek karar ile asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacının, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazı yönünden;

Davacı dava dilekçesinde, kesinleşen mahkeme hükmüne esas alınan çeyiz senedindeki "Ziynet altını 20 bilezik, 55 çeyrek altın" şeklindeki ibarenin sahte olduğunun tespitini talep etmiş, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından süresinde istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine HMK 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının davacı tarafından temyizi üzerine bölge adliye mahkemesince 01.09.2022 tarihli ek karar ile HMK 362/1-a maddesi gereğince dava değerinin miktar itibariyle karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırını aşmadığı gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, verilen iş bu ek karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; reddedilen dava değerinin bölge adliye mahkemesi karar tarihi itibariyle güncel altın fiyatları dikkate alındığında karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının üstünde olduğu anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin nitelikte olmayıp, bu karara karşı temyiz kanun yolu açıktır. Bu durumda, bölge adliye mahkemesince HMK m.362/1-a kapsamına girdiğinden bahisle kesin olarak hüküm kurulması ve davacının temyiz dilekçesinin yine aynı gerekçe ile reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı bulunduğundan bölge adliye mahkemesinin 01.09.2022 tarihli temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.