Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9654 K.2022/10622

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kayyım adayı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) ... kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar” ile HMK’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının ç bendi uyarınca ‘Çekişmesiz yargı işlerinden verilen kararlar’ temyiz edilemez.

Somut olayda, kayyım atanması istemine ilişkin davada, Rize 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne karar verilmiş, kayyım adayının istinaf etmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin süreden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararı, kayyım adayı tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 362/1-b ve ç maddesi gereği ilk derece Sulh Hukuk Mahkemesi’nin kayyım atanmasına ilişkin kararı çekişmesiz yargı işi olup (HMK m. 382/2-b-19) işbu karar hakkında bölge adliye mahkemesinin verdiği karar kesindir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, bölge adliyesi mahkemesi kararının kesin olması nedeni ile kayyım adayı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.