Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9692 K.2022/10013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından takdir edilen nafakanın miktarı, başlangıç tarihi ve yargılama giderleri yönünden; davalı erkek tarafından ise davanın kabulü, takdir edilen nafakanın başlangıç tarihi ve bitiş tarihinin gösterilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunla ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin", aynı maddenin (2.) fıkrasında da, "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı (Ek cümle: 1/7/2016 6723/34 md.) devam olunacağı" öngörüldüğünden, tarafaların temyiz dilekçelerinin incelenmesinde 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümleri uygulanmıştır.

Bağımsız tedbir nafakasının ayrı ayrı kabul ve reddedilen kısımlarının yıllık tutarı karar tarihindeki kesinlik sınırı 5.810,00 TL'yi aşmayıp 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/2. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kaldığından bağımsız tedbir nafakasına ilişkin karar kesindir. Açıklanan sebeple, tarafların temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.