Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9849 K.2023/372

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle ;müvekkilinin Almanya'da çalıştığını, davalı kadın ile evlendikten sonra Almanya'ya döndüğünü, davalı kadının da ailesinin yanına gittiğini, davalı kadının müvekkilinden sürekli yüksek miktarda para göndermesini istediğini, müvekkilinin bir süre para gönderdikten sonra davalı kadının talebini karşılamayınca bu kez davalı kadının evdeki eşyaları boşaltmak amacıyla bir araç tuttuğunu, bunu öğrenmesi üzerine kolluk kuvvetlerine şikayetçi olacağını bildirince davalı kadının olay yerinden kaçtığını, davalı kadının yaşadığı müvekkile ait olan eve başka erkeklerin geldiğini,

son olarak davalı kadının müvekkilinin içeceğine uyuşturucu hap atarak müvekkilinin telefon, para ve kredi kartlarını alarak kaçtığını, davalı kadının sadece maddî çıkar sağlamak amacıyla evlilik yaptığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına 20.000,00 maddî, 20.000,00 manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafın iddialarının doğru olmadığını, taraflar ayrıldıktan sonra davalı kadının Almanya vizesini alabileceğine dair kendisine tebligat yapıldığını ancak ayrı olmaları nedeni ile müvekkilinin bir şey yapmadığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacı erkeğin ihtiyaçları doğrultusunda peyder pey cüzi miktarda paralar gönderdiğini, evden götürdüğü eşyaların kendi eşyaları olduğunu, eve yalnızca kızkardeşi ve akrabalarının gelip gittiğini, davacı erkeğin kendisini mağdur ederek Almanya'ya gittiğini, söz vermesine rağmen yanına almadığını, arayıp sormadığını, mağdur olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini, aksi durumda aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, davacı erkeğin ayrı kalınan süre zarfında başka kadınla ilişki yaşamak sureti ile sadakatsiz olduğunu, müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını iddia etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların evlilik birliğini sona erdirecek nitelikte bir geçimsizlik bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine, davacı kadın yararına aylık 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı kadının da boşanmak istediğini, tanıklarının objektif beyanları kapsamında evlilik birliğinin davalı kadının kusurlu davranışları ile sona erdiğinin ispat edildiği, davalının aşırı harcamaları olduğu, ortak konutu terk ettiği, evi boşaltmaya çalıştığı ve eve yabancı erkeklerin geldiği hususlarının sabit olduğu belirtilerek, reddedilen davası yönünden ilk derece mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkeğin boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR