Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9967 K.2023/516

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkilinden yaşça oldukça büyük olduğunu, evlenmeden önce müvekkilinin eğitimine devam edeceğine dair söz vermesine rağmen evlendikten sonra müvekkilinin yüksek öğrenimini tamamlamasına engel olduğunu, müvekkilinin cep telefonu kullanmasına ve ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, müvekkiline ve ortak çocuğa karşı psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresi içerisinde cevap vermemiş olup duruşmada alınan beyanında açılan davayı kabul etmediğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davalı erkeğin evlenmeden önce davacının eğitimine devam edeceğine dair söz vermesine rağmen evlilik birliği içerisinde eğitimine engel olduğu, davacı eşini ailesi ve arkadaşları ile görüştürmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evlilik birliğinin davalının kusurlu hareketleri sonucu temelinden sarsıldığı kabul edilerek, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir, aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, davacı lehine aylık 400,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL manevî, 20.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; davalının ortak çocuğun babası olmadığını iddia ettiğini, bununla birlikte çocuğun yaşının küçük olup anneye bağımlı olduğunu açıklayarak çocuk ile baba arasında kurulan yatılı kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek; kusur belirlemesi, ortak çocuk yönünden DNA raporu alınmadığını, maddî-manevî tazminat, velâyet ve aleyhine hükmedilen nafakalara itiraz ettiğini belirterek süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan tarafların istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; davalının ortak çocuğun babası olmadığını iddia ettiğini, bununla birlikte çocuğun yaşının küçük olup anneye bağımlı olduğunu açıklayarak çocuk ile baba arasında kurulan yatılı kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep ederek süresinde temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı erkek; kusur belirlemesi, ortak çocuk yönünden dna raporu alınmadığını, maddî-manevî tazminat, velâyet ve aleyhine hükmedilen nafakalara itiraz ettiğini belirterek süresinde temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının davasının kabulünün doğru olup olmadığı, kusur belirlemesi, tazminat, nafaka, velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3.Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı erkek, davacı kadının kendisini aldattığını ve çocuğun kendisinden olmadığını beyan ederek DNA testi yapılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece, boşanma kararı verilmesi nedeniyle ortak çocuklarının velâyeti anneye verilerek baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Mahkemece soybağının reddi davası açmak üzere davalı erkeğe süre verilmeli ve belirtilen süre içinde soybağının reddi davası açılması halinde soybağının reddi için açılacak bu davanın bekletici mesele yapılması ve hasıl olacak sonucuna göre kişisel ilişki konusunda karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı gerekçe ile baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden BOZULMASINA,

3. Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA, kişisel ilişkiye yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,