Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/10040 K.2024/2153

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine, asıl davanın reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince karşı dava harcı alınmadan yargılama yapıldığı anlaşılmakla tarafların istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının erkeğe özen ve ilgi göstermediğini, aile konutunu terk ettiğini, çeyiz hesabındaki parayı erkekten habersiz çektiğini, kadının erkeğin vefat eden eşine ait mücevherleri kullanmak için aldığını ancak geri yerine koymadığını, bu mücevherler üzerinde erkeğe haber vermeden daraltma, isim değiştirme gibi işlemler yaptırdığını, kadının evlilik birliği içerisinde boşanma planlaması yaptığını iddia ederek asıl davanın kabulü karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, vefat eden eşine ait ziynet eşyalarının ve mal rejiminin tasfiyesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, erkeğin sürekli vefat eden eşi ile kadını kıyasladığını, erkeğin kadına tepeden bakan bir yapıya sahip olduğunu, sürekli küstüğünü, erkeğin kadını hor gördüğünü, dışladığını, hakaret ettiğini, defalarca evden kovduğunu iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet eşyası alacağına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2021 tarih ve 2020/684 E 2021/1106 K sayılı kararı ile; erkeğin kadını eski eşi ile kıyasladığı ve kadının ortak hanede istemediği,"onu da götürün" şeklinde söylediği kadına atfı kabil kusurun ispatlanamadığı, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşıldığından asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının evlilik birliğinden beklediği menfaatleri zarara uğradığı ve kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, tarafların ziynet eşyası alacak talepleri ile mal rejimi tasfiyesi talebinin tefrikine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalara hükmedilmesi ile erkek yararına tazminat taleplerinin reddi yönlerinden; davalı-davacı kadın vekili, tazminatların ve nafakaların miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarih ve 2021/1720 E 2023/89 K sayılı kararı ile; karşı davadaki harca ilişkin usulü işlemlerin tamamlanması ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamıyla kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadını müteveffa eski eş ile kıyasladığı ve kadını ortak hanede istemediği, "onu da götürün" şeklinde söylediği, kadının kusurunun ispat edilemediği, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşılmakla asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelendiği ve kadının kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle;asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalara hükmedilmesi ile erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararında gösterilen gerekçeler ile kusura ilişkin yapılan değerlendirmede; maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatların ve nafakaların miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacı-davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalara hükmedilmesi ile erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin tazminat talepleri ile asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,