Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1017 K.2023/3917

Taraflar arasındaki davacı kadın vekili tarafından açılan boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının reddine ziynet alacağı davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından reddedilen boşanma davası yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli olarak hakaret ettiğini ve darp uyguladığını, davalının ailesinin sürekli azarladığını ve tehdit ettiğini, davalının ziynet eşyalarını zorla alarak onu evden kovduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ziynetlerin aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, misafirlerinin aile konutuna gelmesini istemediğini, kayınvalidesini evden kovduğunu, haksız yere evi terk ettiğini, daha önceden evlendirilmek istendiği teyzesinin oğluyla sürekli konuştuğunu belirterek boşanma talebinin kabulüne, velâyetin babaya verilmesine, sair taleplerin reddine karar karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalının boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışı ispat edilemediği gerekçesi ile boşanma davasının reddine; ziynet eşya alacağı bakımından 16.11.2020 tarihli ara kararıyla davacıya ziynet eşyalarının neler olduğunun, cins,nitelik,miktar ve değerinin açıklanması için 1 haftalık kesin süre verilerek talep sonucunu açıklamasının istenildiği, talep sonucunun açıklanmaması halinde bu talepler yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği şeklinde ihtar edildiği,

verilen kesin süreye rağmen davacı vekilinin ziynet eşyalarının neler olduğunun, cins,nitelik,miktar ve değerine ilişkin talep sonucunu açıklamadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı erkeğin kusurlu olduğu, dosya kapsamında ispatlandığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, velâyetin anneye verilmesi gerektiği, tazminat ve nafaka taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle boşanma davasının taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında toplanan delillerden, davalı erkeğin eşine fiziksel şiddet uygulayıp evden gönderdiği, ailesinin evliliğe müdahalesine izin verdiği, gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsıldığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, bu sebeple boşanma davasının reddi kararının isabetsiz olduğu;

ortak çocukları 2018 doğumlu Gülnihal'in anne bakım ve şefkatine ihtiyaç duyduğu bir yaşta olması ve alınan sosyal inceleme raporuna göre ortak çocuğun anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde delil bulunmadığı gözetilerek velâyetin anneye verilerek baba ile kişisel ilişki tesisine, velâyeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile çocuğun yaşı ve ihtiyaçları ile hakkaniyet ilkesi gözetilerek çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesi gerektiği;

davacının boşanma sebebiyle mevcut ve beklenen menfaatlerinin zarar gördüğü ve erkeğin kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmakla kadın yararına tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi nazara alınarak maddî ve manevî tazminata karar verilmesi gerektiği; davacı kadının düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunmadığı,

boşanmakla yoksulluğa düşeceği, bu sebeple kadın yararına tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi nazara alınarak tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine,

çocuk yararına aylık 200,00 TL tedbir ve taleple bağlı kalarak 300,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Kızıltepe Aile Mahkemesi’nin 2022/238 Esas sayılı dosya ile tarafların anlaşmalı olarak boşandığını, boşanma kararının kesinleştiğini, huzurdaki davanın konusuz kaldığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, eldeki dosyada Bölge Adliye Mahkemesince verilen boşanma kararı henüz kesinleşmeden tarafların başka mahkemede anlaşmalı olarak boşanmalarına dair verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle eldeki davanın konusuz kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesinin bu kararı davacı kadın vekilince hükmün tamamı yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararı; davalı erkek vekilince davacı kadının boşanma davasına ilişkin yargılama devam ederken Kızıltepe Aile Mahkemesi'nin 2022/238 Esas sayılı dosyası ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, davanın konusuz kaldığı yönünde itiraz ile temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

O halde belirtilen dosyanın getirtilerek yapılacak inceleme sonucunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,