Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/111 K.2023/2757

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2013 yılında evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, erkeğin kadına hakaret ettiğini, psikolojik şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 'nun (4721 Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl üretici fiyat endeksi (ÜFE) oranında kendiliğinden arttırılması ile yasal faiziyla birlikte 70.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının baskıcı, hayatta kendisinden başkasını dikkate almayan, yok sayan, ben merkezli tutum ve davranışları, gerek müvekkile gerekse ailesine karşı hakaretleri ve onları aşağılayıcı ... görücü tavırları olduğunu, müvekkili yer mekan ve zaman tanımaksızın başka insanların yanında dahi aşağıladığını, müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını, evden kovduğunu, evliliğin fiilen bitmesine sebep olanın kadın olduğunu, boşanmayı kabul ettiklerini, müvekkili lehine yasal faizi ile birlikte 70.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, erkeğin ailesini evinde görmek istemediğini söylediği, kayınvalidesine "şerefsiz", erkeğe "adam mısın, siktirol git" dediği, erkeğin de sosyal medya hesaplarında Gökçen ... isimli bayan ile birlikteliğine dair resimlere yer verdiği, buna ilişkin paylaşımlarda bulunduğu, çok sayıda cep telefonu görüşmesi ile ... sarsıcı eylemlerde bulunduğu, tüm bu nedenlerle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, tarafların tazminat talepleri ile kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin ise tarafların gelir düzeyleri eşit olduğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hatalı kusur belirlemesine göre tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, kusurunun olmadığını, evi terk eden erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden süresinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadının kusurları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, kusurunun olmadığını, iddiaları ve delilleri kabul etmediğini belirterek kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden süresinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından yanlara yüklenen ve gerçekleştiği anlaşılan kusurlu davranışlara göre, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda davalı erkeğin davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, erkeğin az kusurlu olan kadına uygun miktarda maddî ve manevî tazminat ödemekle sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine ve kadın lehine yasal faiziyle birlikte 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00TL manevî tazminata karar verilerek kadının kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf talebinin kabulüne, erkeğin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında geçimsizliğin ve kusurun kimden kaynaklandığı, kusur değerlendirmesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 ... maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,