Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1212 K.2023/5070

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliği içerisinde ailesinin etki ve yönlendirmesi altında hareket ettiğini, aileisnin evlilik birliğine müdahalede bulunduğunu, kadını ve ailesini ölümle tehdit ettiğini, hakaret ettiğini, büyü yaptırdığını, ortak çocuklarla ilgilenmediğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadını zorla çalıştırdığını, evin çeşitli yerlerine muska yazarak koyduğunu, evliliklerinin başlangıcından itibaren şiddet uyguladığı,

şiddet uygulandığı için koruma kararı talep edildiğini, erkek ve erkeğin babası hakkında koruma kararı verildiğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklardan her biri yararına 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına da 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap, karşı dava ve 2.cevap dilekçesinde özetle; kadının, eşine ve ortak çocuklara şiddet uyguladığını, küçük düşürücü sözler söylediğini, sevgi ve saygıdan uzak davrandığını, erkeği başkalarının yanında rencide ettiğini, ortak çocuklara, erkeğe ve erkeğin ailesine hakaret ve beddua ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, mahrem konuları 3. şahıslara anlattığını, erkeğin ailesi ile görüşmesini engellediğini, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek asıl davanın reddine,

karşı davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, çocuklardan her biri yararına 500,00'er TL iştirak nafakası ödenmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına büyü, sihir ve muska yaptırdığı, kadını ve babasını ölümle tehdit ettiği, üzerine yürümeye yeltendiği, kadının ise erkeğe karşı fiziksel şiddet uyguladığı, erkeğin boynunda morluklar oluşmasına sebep olduğu, "Suratsız, evini geçindirmek çok büyük bir şey mi köpekler de o kadar yapıyor" şeklinde hakaretlerde bulunduğu,

erkeğin ailesine karşı hakaret ve beddua içeren mesajlar gönderdiği ve erkeğe vazo atmak suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, sosyal inceleme raporundaki tespitler ile anne bakım ve şefkatine ihtiyacı olduğu değerlendirilen ortak çocukların velâyetlerinin anneye bırakılmasına,

çocuklarla babaları arasında kişisel ilişki tesisine, kadın yararına 700,00 TL tedbir, 850,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, ortak çocuklardan her biri yararına 500,00'er TL tedbir, 600,00'er TL iştirak nafakası ödenmesine, tarafların yasal koşulları oluşmayan maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kadını ve kadının babasını ölüm ile tehdit ederek kadına saldırdığını, kadının kendisini koruma amacıyla erkeği ittiğini, erkeğe fiziksel şiddet uygulayacak gücünün olmadığını, darp raporu almak maksadı ile olaya fiziksel şiddet süsü verdiğini, erkeğin kadına sürekli fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, boşanma kararı kesinleşmeden bir başka kadın ile beraber yaşamaya başladığını ileri sürerek kararın kusur belirlemesi ile reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların kusur durumlarına göre kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,