Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1555 K.2023/4438

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince taraf vekilleri tarafından açılan her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların ilişkilerinin gerilmeye başladığını, davalının davacıdan sürekli uzaklaştığını, davalının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, davalının çocuk sahibi olamamakta kendi kusuru olmasına rağmen sürekli olarak müvekkilini aşağıladığını, davalının müvekkilini aldattığını, facebook ve diğer sosyal medya hesapları üzerinden tanıştığı kadınlara kendisini bekar tanıtarak birçok kez ahlak dışı ve müstehcen görüşmeler yaptığını, davalının da boşanmak istediğini, müvekkiline kendi istediği şartlarda anlaşmalı olarak boşanmak için baskı yaptığını,

evlilik birliğinin sona ermesinde kusurlu olan tarafın davalı olduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir - yoksulluk nafakası ödenmesine, 50.0000,00 TL maddî ve 100.0000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; kadının sürekli müvekkili aşağıladığını, sürekli olarak ve sebepsiz yere günlerce müvekkiliyle konuşmadığını, müvekkili kendisiyle ilgilenip neyi olduğunu sorduğunda hiç cevap vermediğini, müvekkilini terslediğini, kavga çıkarttığını, kadının müvekkiline karşı ilgisiz ve soğuk davrandığını, hakaret ettiğini, temizlik ve yemek yapmadığını, müvekkilinin evliliğine şans vererek eve dönmüş ise de, davacı kullandığı ilaçlar nedeniyle müvekkili ile birlikte olamadığından sürekli başka kadınlarla birlikte olmakla suçladığını,

evlilik birliğinin sona ermesinde tek kusurlu tarafın davacı olduğunu, bu nedenle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, duyuma ve aktarıma dayalı beyanda bulunan tanıkların tarafların evliliğine, boşanmaya neden olan olaylara ilişkin bilgiye görgüye dayalı beyanları olmadığı, tarafların aynı evde birlikte yaşadıkları, taraflar aynı evde birlikte yaşamakla birbirlerinin kusurlarını affetmiş veya en azından hoşgörüyle karşılamış olduklarının kabulü gerektiği anlaşıldığından,

her ne kadar iki tarafta boşanmayı kabul etmiş ise de, evlilik birliğinin her iki taraf içinde çekilmez hale geldiğini gerek tanık beyanı ve gerekse de başka deliller ile ispatlayamadıkları, dosyadaki mevcut delil durumuna göre evlilik birliğinin her iki taraf için de çekilmez hal aldığından söz edilemeyeceği, ayrıca tarafların anlaşmalı olarak boşanma hususunda da anlaşamadıkları görüldüğünden tarafların ayrı ayrı davalarına temel teşkil eden vakıaları ispat edemediği anlaşılmakla taraf vekillerinin açtığı asıl ve karşı boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin rencide edici davranışlarının olduğunu, sadakatsiz olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmek suretiyle kendi davasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının erkeği aşağıladığını, birlik görevlerini yapmadığını, karşı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmek suretiyle kendi davasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. ... kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin rencide edici davranışlarının olduğunu, sadaktsiz olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan etmek suretiyle kendi davasının reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının erkeği aşağıladığını,birlik görevlerini yapmadığını,karşı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan etmek suretiyle kendi davasının reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların boşanma davalarının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, tarafların iddialarını ispat edip edemedikleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 6 ve 166 ncı maddeleri, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,