Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1654 K.2023/1781

Taraflar arasındaki katkı payı alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2011/895 Esas, 2017/652 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/3335 Esas, 2019/10324 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.12.2022 tarihli ve 2022/9051 Esas, 2022/9988 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; onama kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasına talep etmiştir.

Davacı kadın vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı kadın vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.