Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1876 K.2023/1066

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kütahya Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü, 08.11.1996 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; 1989 doğumlu ...'in anne ve babasının boşanmaları sonucu Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/166 Esas, 1992/154 Karar sayılı ilamı ile korunma altına alınmasına karar verildiğini, yaşı küçük ...'in babasının ikinci bir evlilik yapığını ve oğlu Hüsnü'nün kendisine verilmesini istediğini belirterek yaşı küçük Hüsnü hakkındaki korunma kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Dava hasımsız olarak açılmış, yargılamanın ilerleyen aşamalarında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, hakkında korunma kararının kaldırılması istenen ve ergin olduğu anlaşılan ... davaya dahil edilmiştir. 2.Davalı vekili yargılama sırasındaki beyanlarında; davayı kabul etmediklerini, Yargıtay ilamı doğrultusunda karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.11.1996 tarih ve 1996/761 Esas, 624 Karar sayılı kararı ile, davacı kurumun davasının kabulü ile davalı ... hakkındaki korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ SÜREÇ

A.Bozma Kararı

1.Kararın süresi içersinde davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.04.2021 tarih ve 2021/3149 Esas, 2021/3454 Karar sayılı ilamı ile; davanın, çocuk mahkemesinin görevine girdiği, 5395 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağının hüküm altına alındığı, Kütahya'da Çocuk Mahkemesi bulunmadığı, ne var ki karar tarihinden sonra davanın görüldüğü yerde Aile Mahkemesinin kurulduğu ve faaliyete geçirildiği,

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un (4787 sayılı Kanun) geçici 1 inci maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğinin hükme bağlandığı, bu nedenle dosyanın Aile Mahkemesine devredilmesi için hükmün bozulması gerektiği, kabule göre de, korunma kararının kaldırılmasına yönelik isteğin korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgili olup bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerektiği,

bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulmasının da doğru görülmediği gerekçesi ile hümkün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Kütahya Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, verilen görevsizlik kararı taraflarca temyiz edilmeyerek 15.11.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Kütahya 1. Aile Mahkemesinin 17.02.2022 tarih ve 2021/822 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne, 1986 doğumlu Hüsnü Ö. hakkındaki 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun (2828 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi uyarınca alınan korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3.Kütahya 1. Aile Mahkemesinin 17.02.2022 tarih ve 2021/822 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde hakkında korunma kararının kaldırılması istenilen davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

4.Dairemizin 12.09.2022 tarih ve 2022/7731 Esas, 2022/6910 Karar sayılı ilamı ile, hakkındaki korunma kararının kaldırılması istenen Hüsnü Ö'nün, 05.11.1986 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğundan, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı, bu durumda Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen 06.12.2022 tarih ve 2022/904 Esas, 2022/955 Karar sayılı kararı ile, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalının Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/166 Esas, 1992/154 Karar sayılı ilamı ile korunma altına alındığı, davacı kurumun 08.11.1996 tarihli dava dilekçesi ile davalı hakkındaki korunma kararının kaldırılmasını talep ettiği, ancak hakkında korunma kararı kaldırılması istenen ...'in 05.11.1986 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğu, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen 06.12.2022 tarih ve 2022/904 Esas, 2022/955 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle.

2828 sayılı Kanun'un korunma kararının süresi ve kaldırılması başlıklı 24 üncü maddesinde korunma kararının genel olarak çocuk ergin olana kadar devam edeceğinin, ancak bu kararın, korunma kararına neden olan şartların ortadan kalkması halinde Kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece çocuk ergin olmadan önce kaldırılabileceği gibi ergin olduktan sonra da çocuğun rızası alınmak şartıyla devamı hususunda karar verilebileceğinin düzenlendiğini,

kanunun açık hükmünde de ön görüldüğü üzere somut olayda davalı hakkında verilen korunma kararına neden olan şartların ortadan kalkması sonucunda kurumun başvurusu üzerine çocuk hakkında verilen korunma kararının mahkemece kaldırıldığını, zira kanunda çocuğun yasal temsilcisinin haberdar edilmesi yahut bu kişilere husumet yöneltilmesi gerektiği şeklinde bir düzenlemenin bulunmadığını, tüm bu sebepler göz önünde bulundurulduğunda, davanın kabulüyle,

1996 yılından bu yana etki edecek şekilde davalı hakkındaki bakım tedbirinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken konusuz kaldığından bahisle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin doğru olmadığını beyanla hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2828 sayılı Kanun uyarınca çocuk hakkında daha önce verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının somut olayda oluşup oluşmadığı, hakkındaki korunma kararının kaldırılması talep edilen kişi ergin olmakla davanın konusuz kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 2828 sayılı Kanun'un 22 nci, 24 üncü ve 26 ncı maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun 5 inci ve 7 inci maddeleri ile geçici 1 inci maddesi hükümleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,