Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2 K.2023/2889

...

MAHKEMESİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/431 E., 2022/2017 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 10. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/119 E., 2020/582 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kadının ailesini arayıp kadını şikayet ettiğini, kadına baskı uyguladığını, ailesiyle görüşmesine engel olduğunu, yaşanan kavgalar sonrasında kadını ailesinin yanına gönderdiğini, ortak çocuklara kötü davrandığını, zaman zaman şiddet uyguladığını, bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi'nin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin kadına verilmesini, çocuklardan her biri için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına,

kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, nafakaların her yıl ÜFE oranında artış uygulanmasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının son bir yıldır yatakları ayırdığını, zaman zaman ailesi ile vakit geçirerek eve geç vakitlerde geldiğini, erkeğin hastalandığında gereken ilgi ve yardımı göstermediğini, küçük düşürücü sözler söylediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarunca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesine,

baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, erkek yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-karşı davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, zaman zaman kadına ve çocuklarına sözel ve fiziksel şiddet uyguladığı böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı kadının ise kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuklardan ... yararına dava tarihinden ... olduğu tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, diğer ortak çocuklar Esra ve Şeyda için ayrı ayrı aylık 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal koşulları oluştuğu gerekçesiyle 30.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, davalı-karşı davacı erkeğin maddî, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; maddî ve manevî tazminatlar ile iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; her iki dava yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı-karşı davacı erkeğin eşine ve çocuklara fiziksel şiddet uyguladığına ilişkin tanık anlatımlarının duyuma dayalı olduğu, bu nedenle bu eylemlerin erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, bunun dışında İlk Derece Mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen diğer kusurlu davranışların kanıtlandığı, buna karşılık davacı-karşı davalı kadının kusurlu bir davranışının ise ispatlanamadığı,

gerçekleşen bu duruma göre de evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı erkeğin kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin yukarıdaki şekilde düzeltilmesine,

tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, tarafların yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, manevî tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının ve ortak çocuğun zorunlu ihtiyaçları ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde,

davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası ile ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakalarının az olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalı kadının bu hususlara yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasından bu hususlara yönelik kısımlarının kaldırılmasına, davacı-karşı davalı kadın yararına boşanmanın kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk Esra yararına aylık 750,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, hükmedilen nafakalara her yıl TÜFE oranında artırım uygulanmasına,

kadın yararına 60.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, davalı-karşı davacı erkeğin sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadının ortak çocuklarıyla birlikte erkeğe ait konutta ekonomik mücadele verdiğini, davanın açılmasından sonra erkeğin evin aboneliklerini iptal ettirdiğini, ortak çocuklardan Şeyda ve ...'ın ... olduklarını ancak üniversite eğitimlerine devam etmeleri nedeniyle maddî ihtiyaçlarının olduğunu ileri sürerek kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının kronolojik olarak bahsettiği tüm kusurlardan sonra tarafların barıştığını beyan ettiğini, böylece erkeğe ait kusurları affetmiş sayıldığını, kadının erkekle uzlaşmak istemesi nedeniyle erkek aleyhine maddî ve manevî tazminata hükmedilemeyeceğini, erkeğin işsiz olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kendi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı, kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafakası ile ortak çocuk yararına iştirak nafakası ödenmesine ilişkin şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise bunların miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olarak belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.