Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2024 K.2023/1026

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kadın lehine yeniden manevî tazminata karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin sürekli fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, erkeğin kusurlu hareketleri nedeniyle sığınma evine gittiğini, kendisini bir otele yerleştirdiklerini, davalı erkeğin buraya gelerk kendisini birden fazla bıçaklayarak müvekkilinin hayatına kast ettiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi gereği boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, müvekkili için aylık 750,00 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 350,00 TL nafakaya hükmedilmesini, müvekkili için 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalının eşine şiddet uyguladığı, tehdit ve hakaretler ettiği, bıçakla saldırdığı ve on beş bıçak darbesi ile hayatına kast ettiği, davalının evlilik birliğinin üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmeyerek tam kusurlu olduğu anlaşılmakla tarafların boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin anneye verilmesine, kişisel ilişkiye, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 200,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle 20,000,00 TL maddî 80.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 18.06.2014 tarihli ve 2014/3286 Esas, 2014/13660 Karar sayılı kararıyla, Mahkemece, davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat miktarının ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunduğu gerekçesiyle hükmün manevî tazminat yönünden bozulmasına erkeğin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece, davacı kadın lehine yasal faiziyle 12.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. Karara karşı, süresi içinde davacı kadın vekili tarafından manevî tazminatın miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 04.11.2020 tarihli ve 2020/4813 Esas, 2020/5375 Karar sayılı kararıyla, yeniden kurulan hükmün, bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davacı kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı kadın lehine yasal faiziyle 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 06.12.2022 tarihli 2022/9766 Esas, 2022/10044 Karar sayılı kararıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı kadın vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; erkeğin tam kusurlu olduğunu, verilen tazminat miktarının ekonomik kriz ve paranın alım gücü de dikkate alındığında çok az olduğunu belirterek kararı lehine hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Dairenin 06.12.2022 tarihli ve 2022/9766 Esas, 2022/10044 Karar sayılı ilamında düzeltilmesi gereken bir yanlışlığın bulunup bulunmadığı, davacı kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme 1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 1.470,00 TL para ceza ile adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,