Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2147 K.2023/5886

...

MAHKEMESİ

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI

2020/2050 E., 2022/1653 K. ... ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Edirne 1. Aile Mahkemesi

SAYISI

2017/555 E., 2019/805 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma ve ziynet alacağı davasının kabulüne, erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince her iki tarafın başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre reddedilen ziynet alacağı bedeli ve davacı karşı davalı kadın vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 9.251,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı karşı davalı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı karşı davalı kadın vekilinin reddedilen yön dışında gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, aşırı harcamalar yaptığını, müvekkilini çalıştırmadığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, velâyetin müvekkiline tevdii ile aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakaya her yıl enflasyon oranında artış uygulanmasına, faiziyle 40.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu ve 195 inci maddeleri gereği müşterek konutun eş ve çocuğa tahsis edilmesine,

ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün değilse değerleri toplamı olan ve 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince belirsiz olarak kabul edilen 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın ziynet talebini 27.12.2018 tarihli dilekçe ile 44.740,00 TL olarak dava tarihinden itibaren faiziyle ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu belirterek asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası inci maddesi uyarınca boşanmalarına, velâyetin müvekkiline tevdiine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının fiziksel şiddete maruz kaldığı, hakarete, küfüre uğradığı, aşırı kıskınçlık ve baskı sebebiyle çalıştırılmayarak sosyal anlamda toplumdan uzaklaştırılmak suretiyle sosyal ve ekonomik şiddete maruz kaldığı, erkeğin bu eylemleri sebebiyle tam kusurlu olduğu,

kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî tazminata, 10.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuğun 2008 doğumlu olması ve idrak çağında olması sebebiyle duruşmada uzman refakatinde alınmış olan beyanları ile dosyada mevcut sosyal inceleme raporu esas alınarak velâyetinin babaya tevdiine, çocuk ile anne arasında her hafta Cumartesi günü saat 12.00 ile Pazar günü saat 17.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3.günü 17.00 saatleri arasında,

sömestr tatillerinin ilk haftasında ve yaz tatili boyunca 01-31 Temmuz arası kişisel ilişki tesisine, erkeğin ziynetlerin kendisine geriye alınmamak üzere ya da bağışlanma niyetiyle verildiğini ispat edemediği gerekçesiyle kadının ziynet alacağı talebinin taleple bağlı kalınmak suretiyle 3 adet 20 gram 22 ayar bilezik, 1 adet 20 gram 22 ayar 3 burgulu bilezik, 7 adet 6 gram 14 ayar takı bileziği, 2 adet 8 gram 22 ayar hediyelik bilezik, 60 adet çeyrek (küçük) altın, 3 adet sarı lira ve 1 adet reşat altın, 4 adet ata (ziynet) lira, 18 adet gram altın, 14 ayar bir adet kolye ucunun (kasalı çeyrek altın) aynen iadesine,

aynen iadesi mümkün olmaması halinde 44.740,00 TL'nin erkekten tahsiline karar verilmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın vekilinin tashih talebi üzerine mahkemece 27.11.2019 tarihli tashih şerhi ile, hükmün ziynet alacağı kısmının tashihine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı kadın vekili özetle; idrak çağındaki çocuğun görüşü menfaatine aykırı düşüyorsa aksi türlü karar verilebileceğini, çocuğun ders başarısının düştüğünü belirterek velâyet ve ziynet eşyalarına faiz uygulanmaması yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı karşı davacı erkek vekili özetle; müşterek evin tahsis kararının kaldırılmasına rağmen kadının evi boşaltmadığını, evin ortak çocuğa tahsis edilmesini talep ettiklerini, kişisel ilişkinin velâyet görevini engellediğini, ziynetler konusunda ek rapora itibar edilmemesi gerektiğini, delillerin hatalı değerlendirildiğini, ziynetlerin halen kadında olduğunu belirterek müşterek konutun tahsis talebinin reddi, her iki boşanma davası, kusur, tazminatlar, kişisel ilişki, ziynet alacağı yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı karşı davacı erkeğin kişisel ilişki, müşterek konutun tahsis talebinin reddedilmiş olması ve kadına özgü olmayan ziynet eşyalarının kadına verilmesi hatalı olduğundan ziynet eşyası alacağı yönünden;

davacı karşı davalı kadının ise ziynet eşyası alacağına yönelik faiz talebinin karşılanmamış olması yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle anne ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi günü saat 09:00 ile Pazar 18:00 arası, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü saat 18:00 arası, anneler günü saat 10:00 ile 18:00 arası, okulların yarıyıl tatillerinde ilk hafta Cumartesi saat 10:00 ile 2. hafta Cumartesi saat 18:00 arası, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 31 Temmuz saat 18:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına,

"..." adresindeki müşterek konutun erkek ve çocuk ...'ın kullanımına tedbiren tahsis edilmesine, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulü ile 3 adet 20 gram 22 ayar bilezik 20x3x142 =8.520,00 TL, 1 adet 20 gram 22 ayar 3 burgulu bilezik 2.840,00 TL, 7 adet 6 gram 14 ayar takı bileziği 6x7x142=5.964,00 TL, 2 adet 8 gram 22 ayar hediyelik bilezik 8x2x142=2.272,00 TL, 30 adet çeyrek (küçük) altın 30x238=7.140 TL, 3 adet sarı lira 3x975= 2.925,00 TL, 4 adet ata (ziynet) lira 4x952=3.808,00 TL, 10 adet gram altın 10x142=1.420,00 TL, bir adet kolye ucu (kasalı çeyrek altın) 14 ayar 600,00 TL 'nin aynen iadesine,

mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 35.489,00 TL'nin 10.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, 25.489,00 TL'lik kısmına ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsiline, tarafların sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı kadın vekili özetle; tam kusurlu erkeğin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile adeta ödüllendirildiğini, İlk Derece Mahkemesinin kabulü gibi talep edilen ziynetlerin tamamının kadına verilmesi ve faizin ıslah değil dava tarihinden itibaren uygulanması gerektiğini belirterek velâyet, müşterek konutun erkek ve ortak çocuğa tahsis kararı ve reddedilen ziynet alacağı ile faiz yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık velâyet düzenlemesinin yerinde olup olmadığı, ortak konutun tahsis kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 182 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı karşı davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Davacı karşı davalı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davacı karşı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı karşı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

....