Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/216 K.2023/1577

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması ve karşı iştirak nafakasının indirilmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş, kararın istinaf incelemesinden de geçmek suretiyle kesinleşmesi sonrasında erkek vekilince tavzih talebinde bulunmuş, erkek vekilinin tavzih talebi İlk Derece Mahkemesi tarafından 23.09.2022 tarihinde dilekçeye derkenar verilerek dosyanın kesinleştiği gerekçesi ile reddedilmiştir.

Mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin kararı erkek vekili tarafından 11.10.2022 tarihinde istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf itirazı 25.10.2022 tarihli ek karar ile hükmün infazındaki tereddütün giderilmesi için hükme açıklama getirilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararı kadın vekili tarafından istinaf edilmekle; bu defa Bölge Adliye Mahkemesince 14.11.2022 tarihli ek karar ile talep konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar yine kadın vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, kesin nitelikteki 25.10.2022 tarihli ek kararın temyiz edilemeyeceğinden bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 366 ncı maddesi gereğince 16.11.2022 tarihinde verilen ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesinin, taraflarca karşılıklı olarak açılan iştirak nafakasının uyarlanması davasında miktar yönünden kesin olarak verdiği 10.02.2022 tarihli asıl kararına karşı, davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından yapılan tavzih talebinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu sonucu 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile hükmün açıklanmasına yönelik kesin olarak verdiği 25.10.2022 tarihli ek karara karşı davacı -karşı davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ek kararının kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam yıllık nafaka tutarı Bölge Adliye Mahkemesinin asıl karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmakta olup, Bölge Adliye Mahkemesinin miktar itibariyle kesin nitelikte olan bu kararına karşı İlk Derece mahkemesince verilen tavzih talebinin reddine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasına yönelik ek kararın da 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 366 ncı maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.11.2022 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.