Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2478 K.2023/5634

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının sürekli psikolojik, sözel ve fiziksel şiddet uyguladığını, ailesinin isteklerine göre yaşadığını, hakaret ve tehdit ettiğini, üç kere evden kovduğunu, ailesinin de baskı yaptıklarını, birlik görevlerinin yerine getirmediğini, bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Beyza ...'un velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki öne sürülen iddiaların asılsız olduğunu, onur kırıcı davranışlar, küfürler ettiğini, eve almadığını, kapıyı açmadığını, yemekleri çöpe dökerek yaşamlarını çekilmez hale getirdiğini, anne ve babasının olaylara dahil olduğunu, baskı yaparak evi davacının üzerine yaptırmak istediklerini, küçük kızlarının müvekkilinin üzerine yürüdüğünü, müvekkilinin ablasının evinde yaşadığını, davacının arayarak küfürler ettiğini, iş yerine gelip "onu rezil edeceğim" diyerek tehdit ettiğini, iftira attığını, anne ve babasına küfürler ettiğini, boşanmayı kabul ettiklerini, bu nedenlerle davacının dava ve taleplerinin reddine karar verilmesini talep emiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadını "seni öldüreceğim" şeklinde tehdit ettiği, başka bayana "seni özledim, kokunu özledim" şeklinde mesaj gönderdiği, en sonunda da "evden gidin, evi boşaltın" diyerek kadını ve çocuğu evden kovduğu, 25.000,00 TL kredi çekip bir bayana yardım ettiği, ...

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/614 Esas, 2021/12 Karar numarası ile davalının eşini yaraladığı için 3.000,00 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına, kızı Beyza ...'u silahla tehdit ettiğinden 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, davacının geçimsiz ve kıskanç olduğu, bir erkekle samimi bir şekilde mesajlarının dosyaya sunulduğu, tarafların kusurları karşılaştırıldığında davacı kadının psikolojik şiddet uygulaması ve güven sarsıcı davranışlarına karşı, davalı erkeğin güven sarsıcı davranışları ve davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı,

bu hale göre erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ağır kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ortak çocuk Beyzanur lehine aylık 350,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, çocuk Beyzanur 24.03.2021 tarihinde reşit olduğundan iştirak nafakası talebinin reddine, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine,

karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artışına, 15.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kusur belirlemesinin isabetli olduğu, kadının bir işi ve geliri olmadığından yoksulluğa düşeceği, yine tazminata hükmedilme koşulları oluştuğu, nafaka ve tazminat miktarlarının da isabetli olduğu belirtilerek; İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR