Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2710 K.2023/6303

...

MAHKEMESİ

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/2300 E., 2022/3254 K. ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI

2021/61 E., 2022/414 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 13 yıl dini nikahla evli kaldıktan sonra 2019 yılında resmi nikah yaptıklarını, kadının eşinden sürekli şiddet gördüğünü, erkeğin, ortak çocuklara da şiddet uyguladığını, ortak çocuklardan...’u annesinden kaçırarak bir süre görüştürmediğini, kadını ailesi dahil kimseyle görüştürmediğini, kimsenin de eve gelmesini istemediğini, keyfine göre evi terk ettiğini, kadının ailesine karşı hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, silah çektiğini,

kadının bunlara daha fazla dayanamayıp 2020 yılının Mart ayında çocuklarıyla birlikte ailesine sığındığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, eşine ve ortak çocuklara şiddet uyguladığı, eşinin ailesini ortak konutlarında istemediği, bu sebeple kadının ailesinin tarafların evine gidemediği, eşini ailesi görüştürmediği, telefonuna el koymak suretiyle iletişime geçmelerine mani olduğu, çocukların ve eşinin maddî ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadının ailesi tarafından destek sağlandığı, bir süredir kadının çocuklarıyla birlikte kardeşinin evinde yaşadığı, erkeğin fiili ayrılık sürecinde de eşinin ve çocuklarının maddî ihtiyaçlarını karşılamadığı, erkeğin cevap dilekçesi sunmadığı,

bu itibarla evlilik birliğinin temelinden sarsılması yönünden kadına yüklenebilecek kusurlu davranışın erkek tarafından iddia ve ispat edilemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir nafakası ve ayrı ayrı aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir ve aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; erkeğin Mahkemeye sunduğu beyan dilekçesi ile dava açıldıktan sonra eşiyle barıştığını, 25.06.2021 tarihinde birlikte gezdiklerini, buna ilişkin fotoğrafları Mahkemeye sunduğunu, 05.11.2021 tarihinde eşini ve çocuklarını alarak eve getirdiğini,

08.01.2022 tarihinde eşinin ve eşinin kardeşi ...'ın evdeki altınları alarak yeniden evi terk ettiğini bu hususta Konya Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu belirttiğinden erkeğin dosyaya sunduğu fotoğraflar ve Konya Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayete ilişkin şüpheli Bayram'ın alınan ifadesi dikkate alındığında dava açıldıktan sonra tarafların barışıp evlilik birlikteliklerine bir süre devam ettikleri, sonraki aşamada kadının yeniden evden ayrıldığı anlaşılmakla kadının, erkeğe yüklenen kusurlu davranışları affettiği en azından hoş görü ile karşıladığı,

affedilen vakıaların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, bu itibarla kadının davasının reddi gerektiği gerekçesiyle erkeğin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının bütünüyle kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin tedbiren anneye verilmesine, baba ile ortak çocuklar arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin süresinde cevap dilekçesi sunmadığını, erkeğin iddia ve beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğini, çocuklar için bir araya gelmenin af kapsamında değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında erkeğin kusurlu olup olmadığı, erkeğe yüklenen kusurların af kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davanın reddine karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacı kadına yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ...