Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3051 K.2023/6243

... ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Ankara Batı 3. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/465 E., 2021/162 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın dava, cevaba cevap (karşı davada cevap) dilekçelerinde özetle; tarafların 2003 yılında evlendiğini, bu evlilikten ortak çocuklarının olmadığını, erkeğin, cinsel, ekonomik şiddet uyguladığını, aile arasında kalması gerekenleri başkaları ile paylaştığını, çocuk sahibi olma konusunda tedaviden kaçındığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, hakaret ettiğini, ortak konuttan kovduğunu, karşı dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, erkek tarafından noter vasıtasıyla kadına gönderilen ihtarda ortak konutun anahtarının nereye bırakıldığının yazılı olmadığı,

ihtarın kadına tebliğ tarihinden çok uzun bir süre sonra dava açıldığını ve erkeğin, kadını hırsızlık ile suçladığını bu kapsamda ihtarın şekil şartlarına uymadığını ve samimi olmadığını iddia ederek asıl davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, karşı davanın reddine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, 75.000,00 TL maddî tazminat, 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap, karşı dilekçesinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, birlik görevlerini ihmal ettiğini, birlikte yaşamaktan kaçındığını, ortak konuttaki eşyalara zarar verdiğini, psikolojik rahatsızlığı olduğunu, iftira attığını, ortak konutu terk ettiğini, kadına noter vasıtasıyla 25.01.2017 tarihinde ortak konuta dönmesi için ihtar gönderildiğini iddia ederek karşı davanın kabulü ile terk hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, asıl davanın ise fer'îleri ile birlikte reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayanılarak boşanma talep edilmişse de tanık ...

K. tarafından belirtilen ve erkek tarafından yapıldığı söylenen kadının elinde kesik bulunduğuna dair beyan ile ilgili olarak asıl dava dilekçesinde kadının fiziksel şiddete ilişkin bu vakıaya dayanmadığı, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, kadının iddiaları yönünden tanıklarının beyanlarının, bir kısmının evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını kabule elverişli olmayan beyanlar olduğu, bir kısmının ise sebep ve saiki açıklanamayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu, asıl davanın ispatlanamadığı, karşı dava yönünden yapılan incelemede ise tanık ...

K. beyanında yer alan fiziksel şiddet eylemi ve erkeğin şikayeti ile oluşan soruşturma dosyasının varlığı, evin anahtarının nerede bulunduğuna ilişkin bilgiye ihtar metninde yer verilmemiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde erkeğin terk ihtarında samimi olmadığı, gerçekleşen bu durum karşısında kadının eve dönmemekte haklı bulunduğu anlaşıldığından erkeğin sübuta ermeyen karşı davasının da reddi gerektiği gerekçesiyle her iki davanın da ayrı ayrı reddine, kadının tazminat taleplerinin yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu ve bu hususun da dinlenen tanık beyanları ile ispatlandığı, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin de kabulüne karar verilmesi gerektiği, asıl davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; asıl davanın ve fer'î taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; lk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, terk ihtarının samimi olmadığı yönündeki gerekçenin hatalı olduğu, kadının ortak konuta dönmediği, karşı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; karşı davanın ve fer'î taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; asıl ve karşı davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usuli işlemlerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla asıl ve karşı davanın reddine dair verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile asıl davanın ve fer'î taleplerinin reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile karşı davanın ve fer'î taleplerinin reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının davasının ve fer'î taleplerinin kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadının boşanmanın fer'îsi niteliğindeki maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi kararının doğru olup olmadığı, erkeğin terk hukuki sebebine dayalı boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 164 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere davacı -davalı kadın tarafından dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında fiziksel şiddet vakıasına usulüne uygun olarak dayanılmadığının, usulünce dayanılmayan bu vakıanın İlk Derece Mahkemesince kadının asıl davasında erkeğe kusur olarak da yüklenmediğinin,

buna rağmen İlk Derece Mahkemesince erkeğin karşı davasına ilişkin oluşturulan gerekçede erkeğin bu vakıayı gerçekleştirdiği yönünde bir ibarenin yer almasının doğru olmadığının, sonuç itibariyle fiziksel şiddet vakıasının her iki dava yönünden de erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin,

yanı sıra İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davası reddedilmesine rağmen davacı -davalı kadının boşanmanın fer'îsi niteliğindeki maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilecek yerde ret kararı verilmesi doğru değil ise de bu durumun sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... · ...