Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3500 K.2024/3340

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyasının iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince çeyiz eşyası davasının kısmen kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ziynetlerin iadesine yönelik davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı ...`ın 2017 yılında boşandıklarını, davalılardan Köksal tarafından davacının evden kovulduğunu, bu nedenle baba evinden getirdiği çeyiz eşyalarının davalıların evinde kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle çeyiz senedinde belirtmiş oldukları 27.400,00 TL değerindeki ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse dava tarihindeki değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 08.03.2021 tarihli dilekçe ile dava değerini 135.760,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili süresinde verdikleri cevap dilekçesinde özetle; davacının evden ayrılırken tüm eşyalarını yanında götürdüğünü, ziynetler hariç kalan eşyalarının paketli olarak bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ispat yükü kendisinde bulunan davacının ziynetlerin davalıda kaldığını ispat edemediği gerekçesi ile davacının ziynet talebinin reddine, davalı ... vekili tarafından davaya cevap dilekçesinde ziynetler hariç diğer eşyaların ... Mah. 122.sk ... sit.

C Blok No:4/10 .../Kırşehir adresinde olduğunu, müvekkilinin bu eşyalarını davacıya vereceğini beyan ettiği gerekçesi ile çeyiz eşyasına ilişkin davanın kısmen kabulü ile 1 adet Çamaşır makinası 700,00 TL, 1 adet Buzdolabı 900,00 TL, 1 adet Televizyon 250,00 TL, 1 adet 4 gözlü ocak fırın 250,00 TL, 1 adet Mikro dalga fırın 350,00 TL, 1 adet Elektrik süpürgesi 250,00 TL, 1 adet Isparta El dokuma halı 400,00 TL, muhtelif cins halı (22 m2) 630,00 TL, 1 adet Yatak odası takımı 1.500,00 TL, 1 adet oturma odası takımı 500,00 TL, muhtelif mutfak eşyası 750,00 TL, Örtü ve çeyiz takımları 1.800,00 TL'nin aynen iadesine,

aynen iadenin mümkün olmadığı takdirde bilirkişi raporu ile belirlenen 9.130,00 TL'nin dava tarihinden işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; reddedilen ziynet alacağı davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davaya konu ziynetlerin davalılara teslim edildiği taraflar arasında senede bağlanmış olup bu senedin davalıları bağlayıcı nitelikte olduğu, taraflar arasında düzenlenen çeyiz senedinde açıkça, davacı kadına ait olduğu kabul edilen ziynetlerin davalılara teslim edildiği ve davalılar tarafından da teslim alındığının imza altına alındığı, dolayısıyla, çeyiz senedindeki bu beyanların aksini, ziynetlerin davacıda olduğu iddiasını davalıların aynı nitelikte bir delille ispatlamakla yükümlü oldukları, somut olayda;

davalıların çeyiz senedinde yazılı ziynetlerini teslim alarak senedi imzaladıkları ve imzalarını inkâr etmedikleri, bu listede yazılı eşyaların davacı kadına iade edildiğinin ispatının davalılara düştüğü, davacının tanık dinlenmesine açık muvafakatı olmadığı,

ispat külfetinin davalı tarafta olduğu gözetildiğinde davalı tarafça tanık dinletilmesinin mümkün olmadığı ve davalı tarafın bu durumun aksini 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun (6100 sayılı Kanun) 201 inci maddesi gereğince aynı kuvvette bir delil ile ispatlayamadıkları dikkate alınarak davaya konu çeyiz senedinde yer alan ziynetlerin kadına teslim edildiği ispat edilemediğinden çeyiz senedinde yer alan ziynetler yönünden de davanın kabulü gerektiği gerekçesi ile davacının reddedilen ziynetlere yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ziynetlerin ilişkin kısmının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına,

davacının ziynetlerin iadesine yönelik davasının kabulü ile.

14 adet 350 gram bilezik (350 gram x 270 TL = 94.500,00 TL), 5 adet yüzlük altın (5 x 1.836 = 9.180,00 TL), 50 adet çeyrek altın (50 x 459 = 22.950,00 TL) olmak üzere ziynetlerin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde toplam 126.630,00 TL'nin 18.270,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiye 108.360,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, kabul edilen ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının ziynet alacağı davasının kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,