Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3932 K.2024/1476

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı asil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde davalı ile 1993 yılında evlendiklerini, aralarında şiddetli geçimsizlik olduğunu belirtere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafa dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada anlaşmalı boşanma istediğini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların bizzat duruşmaya katılarak anlaşma beyanlarını tutanağa geçirdiklerini, ortak beyanlarında geçimsizlik içerisinde olduklarını, kendi özgür iradeleriyle boşanmaya karar verilmesini istediklerini, boşanmanın fer'î ve ekonomik sonuçları konusundaki anlaşmalarının da uygun bulunduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların karşılıklı olarak birbirlerinden tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat ve mal paylaşımı konusunda istekleri olmadığından bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili boşanma davasının açılış tarihi olan 2014 yılından buyana tarafların evliliklerini devam ettirdiklerini, aradan geçen 9 yıllık sürede kadının boşanma iradesinin değiştiğini, boşanmayı istemediğini, davanın açılışını dahi unuttuğunu, evliliğin devam ettiğini belirterek hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan anlaşmalı boşanma davasının kabulü sonrası tarafların bir araya gelip gelmedikleri, davacının temyizinin boşanma iradesinden vazgeçme niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme Taraflar arasında boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda 18.03.2014 tarihinde davanın kabulü ile tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir. Verilen Mahkeme hükmü davalı erkek tarafından yaklaşık 9 yıl sonra tebliğe çıkartılmıştır. Hükmün verildiği tarihten uzun süre sonra tebliğe çıkartılması davalı tarafın kötüniyeti olarak değerlendirilmekle birlikte davacı kadının temyiz dilekçesinde boşanmak istemediğini de bildirdiği anlaşıldığından kadının beyanlarının davadan feragat niteliğinde olup olmadığının da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,