Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/409 K.2023/1545

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; tarafların 2017 yılında boşandıklarını, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, kişisel ilişkinin yatılı olmaksızın düzenlendiğini, müşterek çocuğun büyüdüğünü ve şahsi ilişki saatlerinin kısa olması nedeniyle düzenli ilişki kurulamadığını, davalının yeniden evlendiğini, çocuğun üvey babasına baba diye hitap ettiğini, çocuğun kendisini ve ailesini tanımadığını, müşterek çocuğun fiziksel gelişiminin etkilenmemesi için şahsi ilişkinin yatılı olarak kurulması gerektiğini, bu nedenlerle müşterek çocukla arasında kurulan şahsi ilişkinin yatılı olarak kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediğini, müşterek çocuğun ana sınıfı öğrencisi olduğunu, haftanın 5 günü okula gittiğini, annenin hafta sonu çocukla ilgilenebildiğini, hafta sonları çocuğun davacıya verilmesi halinde anneyle arasında yeterli bağ oluşmayacağını, davacının ailesinin ...'de yaşadığını, davacının görüşme günlerinde çocuğu aldığında ailesi ile görüştürüp görüştürmeme yetkisinin davacının takdirinde olduğunu, müvekkilin davacının ailesi ile görüştürmediği iddiasının samimi olmadığını, davacının şahsi ilişki günlerine riayet etmediğini,

ayda bir bazen bir buçuk ayda bir gelip çocuğu aldığını, şahsi ilişki günlerinin artırılması talebinin samimiyetsiz olduğunu, davacının bir kez bile okula gitmediğini, çocuğun derslerini merak etmediğini, bu nedenlerle davanın reddine, yarılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile küçüğün görüşmesine ilişkin taraflar arasında tartışmalar yaşandığı, davacının çocuğu ile görüşmek istediği, çocuğuna karşı herhangi bir kötü davranışının olmadığı, çocuğun büyüme/gelişim süreci dikkate alındığında her iki ebeveynin de onun yaşamında aktif olarak rol alması gerektiği, tarafların çocukları için iletişim kurmanın aralarındaki anlaşmazlıklardan bağımsız şekilde ilerlemesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yatılı olacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesinin, bilirkişi raporunu dikkate almadığını, bilirkişi raporunda çocuğun babası ile görüşmek istemediğini beyan etmesine rağmen çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulduğunu, babanın çocuğuyla yeterince ilgilenmediğini, babanın çocuğuyla alakalı olmayıp çocuğuna yeterince zaman ayırmadığını, çocuğun maddî ihtiyaçlarını karşılamadığını, çocuğun ifadesinin dikkate alınmadığını, çocuğun istemediği yere zorla gönderildiğini, kız çocuğunun, başka bir kadınla evli olan babasının yanına yatılı olarak gönderilmesinin doğru olmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,olayların gelişimi, uzman raporundaki açıklamalar, gelinen aşamada müşterek çocuğun yaşı, yasal mevzuat, uluslararası sözleşmeler, çocuğun yüksek yararı ilkesi ve davacı babayla yatılı kişisel ilişki tesisinin çocuğun fiziksel, psikolojik ve sosyolojik açıdan sağlıklı gelişmesini olumsuz etkileyeceği yönünde iddia ve ispat edilen bir durum bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde ; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve iddialarını aynen tekrar ederek çocuğun babası ile görüşmek istemediğini açıkça beyan etmiş olmasına rağmen çocuğun baba ile zorla görüştürüleceğini, baba ve eşinin çalıştığını ve çocuk ile kimin ilgileneceğini , mahkemesince delillerinin takdirinde hataya düştüğünü beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı babanın kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulünün yerinde olup olmadığı ve baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü, 182 nci ve 183 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncı ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,