Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4150 K.2024/3096

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacıya hakaretler ettiğini, bununla da yetinmeyip tartışma çıkarıp küfürler ettiğini, davalı-karşı davacının müvekkiline psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, davalının davacıyı merdivenlerden ittiğini, kaç kez saçından tutarak davacıyı darp ettiğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacı lehine aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkiline hakaret ettiğini, sık sık evi terk ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı karşı davacının güven sarsıcı davranışlarının olduğu, davalı-davacının davacı-davalıya en son fiziksel şiddet uyguladığı, evden ayrılmanın haklı nedene dayandığı, evi terk olarak değerlendirilemeyeceği,erkek tarafından açılan davanın reddine, kadının davasının kabulüne,evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki tesisine, kadın için aylık 225,00 TL karar tarihinden itibaren aylık 350,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın için yasal faiziyle birlikte 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin davacı-davalıya şiddet uygulamadığını,haksız yere evi terk ettiğini, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalının kusurlu olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacının İlk Derece Mahkemesince içinde Medine yazan alyans yüzüğü bulundurması sebebiyle güven sarsıcı davranışı nedeniyle kusurlu bulunduğu, ancak davacı kadının dava dilekçesi kapsamında eylemin affedildiği görülmekle erkeğe verilen kusurdan çıkartılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından dosyada bulunan mesajlarda tarih olmaması ve erkeğin telefon numarası olduğunun tespit edilememesi nedeni ile mesaj kayıtlarının hükme esas alınmadığı,

davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin istinafının olmaması sebebi ile bu hususun erkek lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu, erkeğin kabul edilen diğer kusurunun gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacının tam kusurlu olduğu, İlk Derece Mahkemesince takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarları ile tedbir, yoksulluk nafakalarının miktarlarının makul olduğu,davalı-davacının kusur belirlemesine yönelik istinafının kısmen kabulüne, tazminatlar, nafakalar ve miktarlarına, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yargılama gideri ve vekâlet ücretine yönelik istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin davacı-davalıya şiddet uygulamadığını, haksız yere evi terk ettiğini, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalının kusurlu olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların boşanma davalarının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,