Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4636 K.2024/4296

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, çocukları bir yaşında iken eşinin vefat ettiği, ... ve ailesinin kendisini çocuğundan ayrılmak ile tehdit ederek kendisine şiddet uyguladıkları, kendi kök ailesi ile aynı köyde yaşamasına rağmen kendisini kök ailesi ile görüştürmeyerek, davalı ile evlenmeye zorladıkları, kendisine "ikinci el" diye hakaret ettiği,zaman içinde eski eşinin vefatı nedeniyle Almanya'dan gelen toplu parayı almak için kendisini evliliğe zorladıklarının ortaya çıktığı, davalıdan öğrendiği kadarıyla davalının kardeşi ...'nın bu parayı alarak zimmetine geçirdiği,

davalının zaman içinde kendisine ve çocuğuna tehdit, fiziksel şiddet, ekonomik şiddet ve psikolojik şiddet uyguladığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 6 adet gramse altının aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedelinin yasal faizi ile iadesi, 30.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu, davacının dilekçesinde bahsettiği hususların senaryodan ibaret olduğunu, müvekkili hakkında uzaklaştırma kararı alındığını, davacının evine gelmediğini ve nerede kaldığının bilinmediğini, davacının evi terk ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının, davacıya psikolojik, fiziksel, ekonomik şiddet uyguladığı, davalı erkek ağzı bozuk ve agresif bir yapıda olduğu, davacı kadını ortak konuttan kovduğu, hakaret, küfür ve tehdit ettiği, davacı kadın ile aşağılayıcı şekilde konuştuğu, davacı kadını kök ailesi ile görüştürmediği, baskı uyguladığı, davalının dolabında sopa bulundurduğu, pompalı tüfek aldığı,

davacı kadın ve birlikte yaşadıkları ortak çocuklarının can güvenliklerinden endişe ederek başka bir ev tutarak evden ayrıldıkları, tarafların 3 yıldır ayrı oldukları, davacının evden ayrılmasından sonra da davalının, davacıya karşı psikolojik şiddet uygulamaya devam ettiği, davacı kadının, erkeğin eylemleri neticesinde can güvenliği sebebi ile ortak konuttan ayrılmak zorunda kaldığı, davalı erkeğin ise tam kusurlu olduğu, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile,

evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, davacı kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, davacının ziynet eşyalarının iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen ziynet eşya alacağı, maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacı kadın dava ve cevaba cevap dilekçesinde maddî tazminat talebinde bulunmadığı, davacı vekili tarafından sunulan 24.10.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle 30.000,00 TL maddî tazminat talep edildiği, dosya kapsamından, dairemiz kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince tahkikate ilişkin bir işlem yapılmadığının anlaşıldığı, davacının kaldırma kararından sonra davasını ıslah etmesinin mümkün olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince davacının maddî tazminata ilişkin ıslah talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu, fakat hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davacı kadın yararına 30.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, kadının maddî tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,