Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4785 K.2024/3683

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına tedbir yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından bakımevinde kalması nedeniyle ödeme gücünün olmadığını, tazminat ve nafakalara hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, davalı erkeğin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı ile erkeğin "boşanma yönünden kısmi kesinleşmenin kaldırılması" talebinin reddine istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından boşanma hükmü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden ve İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen boşanma hükmü ile kusur incelemesine ilişkin karar davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle, davalı erkek vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiş, İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı yönünden ise ek kararla reddedilen erkeğin talebinin idari işlem niteliğindeki kesinleşmeye yönelik olduğu ve istinaf yolu açık olarak verildiği anlaşılmakla bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin reddedilen yönler dışında kalan temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı kadın vekili 22.05.2023 tarihli dilekçesi ile tazminat ve nafaka taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunnun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.