Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4803 K.2024/3719

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının eşine evliliğin ilk haftalarından buyana kötü davrandığını ve mutlu bir gün geçirmediklerini, yapı olarak asabi bir kişiliği olduğu için en küçük tartışmada ağza alınmayacak küfür, hakaretler ettiğini, darp ettiğini, iftira attığını, Kuran okumakta olan oruçlu eşini öldüresiye dövdüğünü, davalının, davacıyı Ramazan aylarında mağaza ve dükkanlarda zorla dilendirdiğini, ailesiyle görüşmemesi için aldığı 700,00 TL değerindeki telefonu dahi kırdığını, davacının aile bireylerinin evlerine gelmelerini hiçbir zaman istemediğini, davalının evlendiği günden bu yana sürekli porno film izlediğini,

eşiyle ayrı yattığını, eşi yanına yatmaya gittiğinde onu kovduğunu, davalının evinin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kumar oynadığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına 800,00 TL tedbir ve yoksulluk, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının birkaç yıl önce yine babasının hastalığını bahane ederek boşanma davası açtığını ve sonra ailesinin baskısıyla dava açtığını aslında eşini çok sevdiğini söyleyerek davadan kendi rızasıyla feragat edip evine geri döndüğünü, davacının iddialarının asılsız olduğunu, tarafların çocuklarının olmaması nedeniyle tedavi gördüklerini, doktor teşhisinde problemin davacıda olduğunun belirtildiğini, 27.03.2018 tarihinde ortak haneden ayrılarak bir daha davacının ortak haneye dönmediğini, boşanma davası açtığını belirterek davanın reddine, mahkemece boşanmaya karar verilmesi halinde müvekkili yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşini darp ettiğini, ailesinin yanına eşini göndermediğini ve ailesi ile görüşmesini engellediğini, eşine küfür ettiğini, eşi ile ayrı yatakta yattığını ve davacı ile ayrı kaldıkları dönem ilgilenmediğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası, 14.400,00 TL bir seferlik toptan yoksulluk nafakasına, kadın yararına 25.00,000 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata, kararın kesinleşmeyle birlikte tazminatlara yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, ona hakaret ettiği ve eşinin kendi ailesi ile görüşmesini engellediği, bunun dışında başkaca bir kusurlu davranışının ise kanıtlanmadığı yine de tam kusurlu olduğu,

ve tarafları ekonomik, sosyal durumu ve kusur durumu değerlendirildiğinde tazminatların ve yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davalı erkeğin maddî ve manevî tazminat istemlerinin reddine, kadın lehine bir defaya mahsus 38.400,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, kadın lehine 50.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın boşanmanın kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsiline karar verilmiş,

tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafakaların ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı,kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,