Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4811 K.2024/3680

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin güven sarsıcı davranışta bulunduğunu, aşırı kıskanç olduğunu, psikolojik baskı uyguladığını, kötü sözler söylediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddialarının asılsız olduğunu, kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, istemediğini söylediğini, evden kovduğunu, hakaret ettiğini belirterek boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk ve erkek yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, artış oranına hükmedilmesine, erkek yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarca dosyaya ibraz edilen, kim tarafından kime ne zaman gönderildiği belli olmayan ve karşı tarafça kabul edilmeyen telefon ekran görüntülerinin hükme esas alınmadığını,dilekçeler aşamasında dayanılmayan şiddet vakıasına ilişkin delile itibar edilmediğini, erkeğin güven sarsıcı görüşmelerde bulunduğu, aşırı kıskançlık yoluyla kadına psikolojik baskı uyguladığı, kötü sözler söylediği; kadının ise işe gidiyorum deyip evden çıkarak işe gitmeyip güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu,

kadının erkek hakkında bıktım ...'dan bunu siktir edeceğim, buna bakmak zorunda mıyım dediği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin kadının çektiği kredi ile alınan aracı sattığını, başka kadınlarla eğlence düzenlediğini, erkeğin tanık beyanlarının soyut ve taraflı olduğunu telefon kayıtlarına dayandığı halde İlk Derece Mahkemesince bu kayıtlara dayanılmadığına ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafakaların miktarı yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının erkeği evden kovduğunu, tam kusurlu olduğunu, erkek yararına tazminata ve nafakaya hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafaka talepleri hakkında hüküm kurulmaması yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece erkeğe yüklenen aşırı kıskançlık ve kötü söz söyleme vakıalarına ilişkin tanık beyanlarının soyut olduğu. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadın şiddet vakıasına dayanmadığı; kadına yüklenen bıktım ...'dan, bunu s.... edeceğim, buna bakmak zorunda mıyım vakıasından sonra evlilik birliği devam ettiği, bu nedenle bu kusurların gerekçeden çıkarılmasının gerektiği.

Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurların yanında erkeğin ayrıca birlik görevlerini yeterince yerine getirmediği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu; ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin mümkün olmadığı; boşanmaya sebep olan olaylarda az kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin gerektiği;

iştirak nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları gözönüne alındığında az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer yönlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve kadın yararına tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,