Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5146 K.2024/2011

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin ilgisiz olduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini, kadını aşağıladığını, kök ailesini öden tuttuğunu, bağımsız konut sağlamadığını, ortak çocukların dahi kadına saygısız davranmasına müdahale etmediğini, kadının ailesine gereken saygıyı göstermediğini, ekonomik olarak başkalarının yardım ettiğini iddia ederek asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaya her yıl TÜFE oranında artış uygulanmasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 200.000,00 TL maddî ve 400.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, iddia ettiği olayların çoğunun üzerinden uzun zaman geçtiğini, erkeğin maddî sıkıntılarından sonra kadının babasının evine girmeye ve eve gelememeye başladığını, çocuklarla ilgilenmediğini, yemek yapmadığını, sorumluluklarını yerine getirmediğini, evin anahtarlarını değiştirdiğini, çocuğun üniversite sınavını kazanması sürecinde İstanbul'a çocuğun okul ve yurt işlemlerini yapmak üzere destek olmadığını iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, davacı kadını istemediği halde bağ evine götürdüğü, ortak çocuklara annelerini saydırmadığı, davalı erkeğin davacı kadına karşı "şunu getir bunu kaldır" şeklinde emir verici tarzda konuştuğu, davacı kadının ise; davalı erkeğin maddî durumu bozulunca eviyle ilgilenmemeye başladığı, yemek yapmak istemediği, babasının evine gidip kalmaya başladığı, çocuklarla ilgilenmediği bu haliyle tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmakla asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların kusur durumu göz önüne alınarak maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, tedbir nafakasının çok düşük olduğu ve yükseltilmesi gerektiği, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu, erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiği yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve asıl davanın kabulünün hatalı olduğu, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ile erkek yararına maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, kusur değerlendirmesinin isabetli olduğunu, asıl ve karşı davanın kabulünün, kusur durumu göz önüne alınarak tazminat taleplerinin reddinin, takdir edilen nafakanın ve miktarının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, tedbir nafakasının çok düşük olduğu ve yükseltilmesi gerektiği, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu, erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiği yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve asıl davanın kabulünün hatalı olduğu, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ile erkek yararına maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; geçimsizlik bulunup bulunmadığı, varsa geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, her iki davanın kabulü ile taraflar yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,