Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5199 K.2024/1682

Taraflar arasındaki vasinin sorumluluğuna dayalı alacak ve manevî tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl dava yönünden alacak talebinin kısmen kabulü ile toplamda 1.323,32 TL'nin kabulüne ve manevî tazminat isteminin açılmamış sayılmasına, ecrimisil alacağı isteminin reddine, birleşen dava yönünden ise alacak talebinin 5.702,12 TL olarak kısmen kabulüne ve manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun birleşen dava yönünden davalı ... için usulden reddine, davacı ve davalı ... için esastan reddine maddî istekler bakımından kesin, manevî tazminat bakımından yargıtay yolu açık olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre asıl ve birleşen davada temyize konu edilen alacak talebi toplam miktarı (201.386,38 TL-1.323,32 TL =) 200.062,68 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Yine manevî tazminat yönünden asıl dava ve birleşen dava için ayrı ayrı 200.000,00' er TL tazminat talep edilmiş olup taleplerin temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.