Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5615 K.2024/4070

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kaba, geçimsiz, sinirli bir yapısının olduğunu, edindikleri malları kendi adına kaydettirdiğini, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, sürekli kadına hakaret ve küfür ettiğini, aşağılayıcı davranışlarda bulunduğunu, ortak çocuk ...'ye fiziksel şiddet uyguladığını, çocuğu sürekli evden kovduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nin velayetinin anneye verilmesine,

çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, cevaba cevap dilekçesi ile; erkeğin, evlilik süresince kadını aldattığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının ailesinin dolduruşuna gelerek 31.08.2020 tarihinde evi terk ettiğini, evdeki birikmiş para ve altınları kadının ve kardeşinin aldığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin ortak çocuk ...'yi evden kovduğu ve fiziksel şiddet uyguladığı, kadının kardeşinin eşine tehdit ve taciz edici mesajlar gönderdiğini, kadına hakaret ve küfür ettiği, kadının evdeki para ve altınları alarak evden ayrıldığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, karşı davanın ise 166 ncı maddenin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nin velayetinin anneye verilmesine,

çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için 18.02.2021 tarihli ara karar ile takdir edilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 04.03.2022 tarihinden itibaren 400,00 TL artırılarak kararın kesinleşmesine kadar aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, kadın yararına 18.02.2021 tarihli ara karar ile takdir edilen aylık 450,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 04.03.2022 tarihinden itibaren aylık 300,00 TL artırılarak kararın kesinleşmesine kadar aylık 750,00 TL'ye,

boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, yasal koşulları oluştuğundan kadın yararına faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen taraflara yüklenen kusurlu davranışların yanında erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu kusurun da gerekçeye eklenmesi gerektiği, gerçekleşen bu durum karşısında yine de kadının az, erkeğin ise ağır kusurlu olduğuna, kusurun yukarıda gösterildiği şekilde düzeltilmesine,

tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının kendisi yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarına yönelik istinaf isteminin kabulü ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası konusunda yeniden karar verilerek kadın yararına dava tarihinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar aylık 450,00 TL, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden Daire karar tarihine kadar aylık 750,00 TL, Daire karar tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihine kadar geçerli olmak üzere takdiren aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına,

12.11.2004 doğumlu ortak çocuk ...'nin karar tarihinden sonra ergin olduğu, bu sebeple ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasının ergin olduğu tarihte kaldırılmasına, ortak çocuğun karar tarihinden sonra istinaf incelemesinden önce ergin olduğu, bu nedenle iştirak nafakasına ilişkin talebin konusunun kalmadığı,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakasına yönelik istinaf isteminin kabulü ile kadın yararına aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğe atfedilen kusurlu davranışların ağırlığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü,

kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle kadının maddi ve manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf isteminin kabulü ile kadın lehine yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin ve kadının boşanma davasının kabulü, nafakalar ve tazminatlar ile nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,