Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5946 K.2024/2952

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, düğünde 1 adet 22 ayar kalın Trabzon hasır, 1 adet 22 ayar Adana burma, 23 adet 22 ayar bilezik, 1 adet saat, 3 adet yüzük, 45 adet çeyrek altın, 1 adet 22 ayar künye, 1 adet kolye takıldığını, davalının ziynet eşyalarını davacıdan alıp bugüne kadar iade etmediğini, cevap dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu, ziynet eşyalarının evlilik birliğinin ihtiyaçlarını karşılamak için kullanılmadığını belirterek yazılı olan ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı asıl cevap dilekçesinde; bilezikler konusunda beyanların doğru olmadığını, bileziklerin ayarının düşük olduğunu, düğünde takılan 45 adet küçük altın ve değeri düşük bilezikleri bozdurarak 17 adet 22 ayar bilezik alındığını, ev alınırken Trabzon hasır bileziği ve 7 adet bileziği bozdurduklarını, evin tadilatı için de 5 adet bileziği bozdurduklarını, çocukların doğumu sırasında da 4 adet bilezik harcandığını, davacılının kendisi hakkında yaptığı şikayetler nedeniyle 2,5 yıldır evine giremediğini, geri kalan altınların kendisinde olmadığını ve onlara ne olduğunu bilmediğini, saatin hala mevcut olduğunu, davacının kendisinden alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2020 tarih ve 2019/244 Esas, 2020/307 Karar sayılı kararı ile, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, karar davalı asıl tarafından davanın kabul edilen kısmı ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.01.2022 tarih, 2020/1118 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararı ile ziynet eşyalarının cins, nitelik ve ağırlıklarının davacı tarafa açıklattırılmadığı, kabule göre de iadesine karar verilen ziynet eşyalarının ağırlıklarının belirtilmediğini, bu durumun infazda tereddüt yaratacağı, harç ve yargılama giderlerinin hesaplanmasında davanın kabul ve red oranlarının dikkate alınmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararı doğrultusunda davacı tarafa ziynet eşyalarının cins, nitelik ve ağırlıklarına dair açıklamanın yaptırıldığı, yeniden bilirkişi raporu alındığı, davacının ziynet eşyalarının rızası dışında elinden alındığını ve kendisine iade edilmediğini iddia ettiği, davalının ise ziynet eşyalarının bir kısmının ortak giderler için bozdurulduğunu geri kalanının ise kendisinde bulunmadığını beyan ettiği, ziynet eşyalarının kadına iade edilmemek üzere bozdurulduğunu ispat yükünün davalı taraf üzerinde olduğu ancak davalının verilen sürede de tanık listesi sunmadığı,

davalı tarafından dosyaya sunulan fotoğrafların da süresinden sonra sunulduğu, bu nedenle hükme esas alınamayacağı, sadece davacı tarafça bildirilen tanıklar dinlendiği, tanıkların ziynet eşyalarının davacı kadının elinden davalı erkek ve ailesi tarafından alındığı ve davacı kadının üzerinde bir daha ziynet eşyası görülmediği yönünde istikrarlı beyanların bulunduğu, ortak giderler için harcanıp harcanmadığı hususunda görgüye ve duyuma dayalı beyanların bulunmadığı, davalı tarafın ziynet eşyalarının kadının isteği ve onayı ile bozdurulduğunu ispatlar dosya arasına girmiş somut delil yada itibar edilebilir tanık beyanı olmadığı,

kadının talebinde haklı olduğu, kaldırma kararı öncesinde alınan 30.12.2019 tarihli bilirkişi raporunun dosyaya sunulan görüntülere uygun olarak hazırlandığı, hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 1 adet 22 ayar 80 gram altın kalın Trabzon hasırın aynen iadesine, 1 adet 22 ayar 20 gram altın Adana burma bileziğin aynen iadesine, 14 adet 22 ayar tanesi 10 gram olmak üzere toplamda 140 gram altın bileziklerin aynen iadesine, 1 adet saatin aynen iadesine, 3 adet 14 ayar tanesi 3 gram olmak üzere toplamda 9 gram altın yüzüklerin aynen iadesine,

30 adet 22 ayar çeyrek altının aynen iadesine,1 adet 14 ayar 4 gram altın kolyenin aynen iadesine; ancak ispatlanamayan 9 adet 22 ayar tanesi 10 gram olmak üzere toplamda 90 gram altın bilezik talebinin,15 adet 22 ayar çeyrek altın talebinin, 1 adet 22 ayar altın künye talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı asıl istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu altınların davacının rızasıyla ailece oturulan evin alınabilmesi için bozdurulduğunu, bir kısmının evde tadilatlara harcandığını, kadının mal rejimi davası ile evden olan hakkını aldığını, bu nedenle ziynet nedeniyle dava açmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, Mahkemenin bu iddiaları değerlendirmediğini, kendisinde kalan ziynet eşyalarının da ortak çocukların yanında davacıya teslim edildiğini, ortak çocukların tanık olarak dinletilme talebinin değerlendirilmediğini, çeyrek altınların kadının ziynet eşyası olmadığını, davacının kötü niyetle dava açtığını,

mal rejimi dosyasının incelenmesi gerektiğini, aleyhe hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin çok yüksek hesaplandığını, maddî durumunun elvermediğini belirterek davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı asılın istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı asıl temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ziynet alacağı davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kabul edilen kısmının dosya kapsamına uygun olup olmadığı, buna bağlı hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,