Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6170 K.2023/4062

Taraflar arasındaki baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin arttırılması ve karşı dava olarak açılan kişisel ilişkinin kaldırılması veya azaltılması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin anneye verildiğini, annenin çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmasını engellediğini belirterek iddia ederek, baba ile ortak çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin hafta sonlarının tamamına tekabül edecek şekilde yatılı olarak yeniden düzenlenmesine, aksi halde görüş günlerinin artılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı vekili karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, davacı babanın ortak iki çocuğa kişisel ilişki kurma günlerinde sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığını, babanın Mahkemenin görüş günü olarak tayin ettiği pazar günleri çalıştığını, baba için 3 ay süreyle uzaklaştırma kararı aldığını, davacının, çocukları normal yollardan teslim alacağı halde her hafta icra takipleri ile çocukları teslim almayı tercih ettiğini, çalışan müvekkil annenin çocukları ile kaliteli vakit geçireceği tek zamanın hafta sonu tatilleri olduğunu,

hafta sonları yatılı bir şekilde baba yanlarında kalmalarına karar verilir ise müvekkilinin çocukları ile zaman geçiremeyecek çocukları ile hafta sonu ilişkisinin tümden kesilmesine sebebiyet verileceğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına, olmadığı takdire kişisel ilişki kurulması günlerinin belirli hafta sonlarında olmak üzere sınırlandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların anlaşmalı boşandıkları, çocukların velâyetinin annelerine verildiği ve baba ile protokolde kararlaştırdıkları şekilde kişisel ilişki kurulduğu her ne kadar baba ortak çocuklarla kişisel ilişkinin her hafta sonu yatılı olacak şeklide düzenlenmesi, aksi halde görüş günlerinin uzatılması talep edilmiş ise de dosyada aldırılan sosyal inceleme raporunda; ortak çocukların babaları tarafından şiddet gördüklerini ve yatılı olarak kalmak istemediklerini beyan ettiklerinden idrak çağına haiz çocukların beyanlarına itibar edildiği,

kadının kişisel ilişkinin kaldırılması veya azaltılması talebinin değerlendirilmesinde; ortak çocuklar ile baba arasındaki ilişkinin kopmaması, aralarındaki duygusal bağın güçlenmesi açısından ve ortak çocukların üstün yararı gözetilmekle taraflar arasındaki boşanma kararında kurulan ortak çocuklar ile babaları arasındaki şahsi ilişki süresinin yeterli olduğu gerekçesi ile her iki davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman raporunda yatılı şahsi ilişki çocukların yararına olduğunu bildirmesine rağmen davanın reddinin hatalı olduğu gerekçeleri ile kendi davasının reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanmasından sonra 3 yıla yakın bir süre geçtiği, çocukların yaşının büyüdü, dava tarihine kadar baba ile çocuklar arasında düzenli bir kişisel ilişkinin uygulanmadığı, çocukların baba ile duygusal bağının çeşitli sebeplerle gelişmediği, çocukların babaya karşı yönlendirmeye açık yapıda oldukları, kendilerine sorulan sorular hakkında da tutarlı cevap veremedikleri 21.12.2022 tarihli uzman heyet raporundan anlaşıldığı, baba hakkında yapılan suç duyurusuna ilişkin soruşturma sonunda koğuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

babanın iddia edildiği gibi şiddet uyguladığı ispat edilemediği, çocukların söyleminin bulundukları ortamdan etkilenmiş olabilecekleri, babanın yaşı sosyo-kültürel düzeyi yaşam koşulları ve yaşadığı evde çocukları için düzen kurması çocukları ile iletişimini ve duygusal bağını güçlendirme yönündeki çabası dosyaya yansıdığı,

mevcut kişisel ilişki çocukların her hafta sonu baba yanına gitmeyi gerektirmekte olup bu kişisel ilişkinin alıştıkları yaşam koşullarına uyumunu da güçleştireceği, çocuklar Mira ve Eylül’ün raporda açıklandığı gibi babalarıyla ilgili tutarsız cevaplar verdikleri, müşterek çocukların ebeveynleri arasındaki olumsuz yaşantılara tanıklık etmeleri, boşanma süreci ve sonrasındaki olumsuzluklara şahit olmaları ortak çocukları taraf tutma eğilimine yöneltebileceği, babayla iletişim sürecinde olumsuzlukların yaşanması da çocukların tepkiselliklerini arttırabileceği,

babaya yabancılaşma durumunun ortaya çıkabileceği mevcut kişisel ilişki düzenlemesinin bu şekilde yetersiz kaldığı ve değiştirilmesinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesi ile davacı-karşı davalı baba vekilinin çocuklar ile her hafta sonu yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine ilişkin talebin reddine yönelik İlk Derece Mahkemesi kararına yaptığı istinaf başvurusunun reddine, davacı-karşı davalı baba vekilinin kişisel ilişkinin genişletilmesi talebinin reddine dair İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne,ilgili bentlerin kaldırılmasına,

baba ile ortak çocuklar arasında daha önce kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuklar ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi-Pazar, cumartesi günü sabah saat 10.00 da alınmak Pazar günü akşam saat 17.00 da iade edilmek, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00 da alınmak akşam saat 17.00 da iade edilmek, her yıl sömestr tatilinin ilk Cumartesi günü sabah saat 10.00 da alınmak, takip eden Cuma günü saat 17.00 da iade edilmek, yine her yıl Temmuz ayında 1 Temmuz günü sabah saat 10.00 da alınmak, 10 temmuz günü akşam saat 17.00 da iade edilmek sureti ile yatılı kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı vekili; davacı babanın 4 yıldır çocuklarını görmek istemediği, davalı annenin, nafaka artırılması talebine sinirlenip, nafaka talebinden vazgeçirmek ve bezdirmek için çocukları her hafta, icra kanalı ile almayı tercih ettiği, kişisel ilişki kurma günlerinde çocuklara sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığı, uzman raporunun, çocukların beyanına ve isteklerine aykırı bir şekilde çocukların üstün yararı gözetilmeden, düzenlenmesi hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu,

zaten her hafta sonu kişisel ilişki tayin edilmesi karşısında, babanın bununla yetinmeyip, yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tayin edilmesi talebinin, çocukların anne ile olan kaliteli vakitlerinin, elinden alınmasına sebebiyet vereceği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; asıl davanın kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, baba ile ortak çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki süresinin arttırılmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, annenin itirazlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesi, 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,